Dat blijkt een hele uitdaging. Het douchegordijn in ons appartement is er eentje van het meest agressieve soort. Het valt aan in de rug. Wat ik ook doe, het houdt niet op. Ajax heeft het deze dagen moeilijk met verdedigen, maar dat geldt nu ook voor mij. Het douchegordijn zet hoog druk, zeg maar. Ik kan me er maar lastig onderuit spelen.

Ietwat gefrustreerd stap ik bij de collega’s in het huurautootje met Estadio de la Cerámica (voorheen Estadio El Madrigal) als bestemming. Het werkelijk knalgele onderkomen van Ajax’ opponent doemt al snel op. De bijnaam van Villarreal is niet voor niets El Submarino Amarillo (de gele onderzeeër). Supporters zongen in de jaren zestig en zeventig het lied Yellow submarine van The Beatles. Dat lied bleef hangen en groeide uit tot een symbool van de club.

Het stadion werd in 1923 gebouwd en in 2022 volledig gerenoveerd voor zo’n vijftig miljoen euro. Het ziet er nu stukken moderner uit dan voorheen en staat midden in een woonwijk. De verbouwing omvatte de bouw van een nieuwe tribune, het overdekken van alle tribunes, het vervangen van de scoreborden, nieuwe ledverlichting en verse zitjes. Ook kreeg het onderkomen een nieuwe knalgele façade. Maar ook echt knalgeel.

Aan het stadion hangt een plaquette met de tekst ‘La Força de L’afició’, wat zoveel betekent als ‘De kracht van de fans’. Op het bord staan namen van ‘de groguets’ (de gelen), supporters van Villarreal. Veel namen. Heel veel namen. Namen van supporters die al 25 jaar of langer lid zijn van de club.

Ware grootsheid wordt niet gemeten aan het aantal volgers dat je hebt, maar aan de kwaliteit en loyaliteit van degenen die je onvoorwaardelijk volgen.

Of zoals Villarreal het zelf uitlegt: ‘Ware grootsheid wordt niet gemeten aan het aantal volgers dat je hebt, maar aan de kwaliteit en loyaliteit van degenen die je onvoorwaardelijk volgen. De club wil leden die al 25 jaar of langer trouw zijn aan onze club, eren door hen een eigen plek en erkenning te geven.’
Dat is toch prachtig? Ik vraag me meteen af waarom we bij Ajax niet zoiets hebben. Ik zou dat echt mooi vinden, maar andere clubs zijn hier toch vaak net even wat beter in. 

Het blijft verder onwijs tof om te zien hoe een stadion zo middenin een wijk staat, met smalle straatjes eromheen. Ergens oogt het surrealistisch. Veel bewoners hebben een knalgeel stadion letterlijk in hun achtertuin staan. Vanaf het balkon kunnen ze de tribunes zowat aanraken. In de fraaie fanshop scoor ik alvast mijn traditionele koelkastmagneet. Die kan maar binnen zijn.

Terwijl we ons rondje afmaken, breekt het zonnetje door. We strijken neer bij het restaurantje Ambar om de laptops open te klappen. We bestellen drie uitstekende koffie en tikken 4,60 euro af. De jassen kunnen zelfs uit en de zonnebrillen op. Dat is lekker werken zo. Een laptop en internet, meer hebben we niet nodig. 

Vila-real is geen grote stad. Er is ook niet bijster veel te beleven. De thuishaven van Villarreal biedt plaats aan 21.332 toeschouwers. Dat is de halve populatie van de stad (52.500 inwoners). De meeste fans wonen op loopafstand van het stadion. We zien her en der al wat Ajacieden lopen en de eerste stickers van ons clublogo spotten we op lantaarnpalen. In totaal reizen 1067 Ajaxsupporters af. 

We besluiten een rondje te lopen. Later op de avond keren we terug. Dan kijken Fred Grim en een van zijn spelers in het stadion vooruit op de wedstrijd, die dinsdag om 21.00 uur wordt afgetrapt. 

Aanbevolen

Informatie omwisselen Villarreal-uit