Sterker, als we rond 14.00 uur over de A2 rijden en de komst van Sofyan Amrabat bespreken, vertrekken Youri Regeer en Maher Carrizo op huurbasis naar Werder Bremen en FC Kopenhagen. Toevallig twee steden waar we het een halfuur daarvoor nog over hebben als we de Europese loting en meer specifiek de rijroute naar Herning bespreken.

Over de transfers zijn we meer content dan over de loting, al zijn de meningen wisselend. Waar mijn voorkeur volgens mijn buurman uitgaat naar drie vluchten met een overstap naar ‘weer zo’n gaar land’, daar is diezelfde buurman vooral geïnteresseerd in de plaatselijke bierprijs.

Waar ik hoopte op Albanië, Gibraltar of Kazachstan, daar is hij vooral blij met de twee autotripjes. Voor Split boekten we inmiddels al met z’n achten een retourtje van luchthaven Keulen-Bonn naar Zadar. Die andere twee worden roadtrips. In het geval van Sint-Truiden vrees ik voor een combi. 

Datzelfde ‘combilot’ moest Telstar-uit vorig seizoen ondergaan. Gelukkig mogen we dit jaar met een autocombi afreizen naar de cultclub. Ik heb werkelijk geen idee waarom we geen vrij vervoer krijgen, want de banden tussen Telstar en Ajax zijn prima. Zeker op supportersgebied, na het verschrikkelijke ongeluk eind oktober 2025 in het Westelijk Havengebied.

Maar ergens in een draaiboek zal een dwingende reden staan, dus geen bezoekje aan het centrum van IJmuiden, maar omwisselen bij de Veerplas in Haarlem. Dat is overigens een van de best verstopte omwisselplekken waar ik ooit kwam. In de mail staat dat er een strakke planning is en we op tijd moeten komen. Dat zijn ze alleen vergeten te zeggen tegen de bussen die er eerder moeten zijn dan wij of de stewards die over het scannen gaan. 

Bij het uitvak krijgen we ook dit jaar weer een visje. De verkoopster vertelt ons dat we de enige supportersschare zijn die de haring al voor de wedstrijd op heeft.

Uiteindelijk komt er om 16.00 uur iemand langs met de namenlijst en worden op basis van onze ID-kaarten de namen aangestreept. Het kostte slechts drie keer kijken op m’n ID en zoeken op de lijst om m’n naam te vinden. Dit levert met een vergeten of verkeerd gezet kruisje natuurlijk weer gedoe op als over een paar weken blijkt dat gasten die wel zijn geweest geen mail over hun scanpunt krijgen. 

Maar goed, we volgen netjes de rijroute die ons langs Snacks & Catering Peter laat rijden, waar twee Telstarvlaggen het pand sieren. Als we de auto afsluiten en op het gemak richting het uitvak wandelen, komen we een verkeersregelaar tegen die roept dat mensen achteruit moeten inparkeren. Misschien zou het goed zijn een taak te geven aan de vier agenten en vier stewards die met de armen over elkaar toekijken.

Bij het uitvak krijgen we ook dit jaar weer een visje. De verkoopster vertelt ons dat we de enige supportersschare zijn die de haring al voor de wedstrijd op heeft. Het begint bijna te vervelen, maar de tifo boys hebben weer een toffe actie. Blijkbaar vinden ze één actie per pot niet genoeg, dus komen ze met twee acties. Bij opkomst wordt er voor het vak een wit-rood-wit doek op palen getoond, met daarop in zwarte letters: ‘Ook in slechte tijden. Altijd blijven strijden.’

Op het hek hangt een doek in dezelfde stijl, met daarop de tekst: ‘Passie voor de club is zonder einde.’ Er volgt in de rust opnieuw een doek op palen, ditmaal in combinatie met enkele megavlaggen. Op het doek staat de tekst: ‘We’re coming from Amsterdam. Que Sera Sera’. Niets dan respect voor de ontelbare uren die ze erin stoppen. 

Het uitvak is in de tweede helft beter in vorm, zeker tijdens het laatste kwartier, als minutenlang een nieuwe song ten gehore wordt gebracht.

Op het veld lijken ze het deel van de slechte tijden beter te begrijpen dan het deel van het strijden. Gelukkig scoort – uiteraard – Davy Klaassen de 1-0, komt Steven Berghuis er ineens achter dat hij rechtsbenig is en doen Tolu Arokodare en Marcos Leonardo een spreekwoordelijke duit in het zakje.

Het komt de sfeer in het over de hele korte zijde brede uitvak ten goede. Die is de eerste helft namelijk ontzettend tam. Als de twintig tot dertig jongens bezig zijn met het opruimen van de tifo, kun je aan de andere kant van het stadion een telefoon af horen gaan. En dan is er nog het groepje Telstarsupporters dat de scheidsrechter uitmaakt voor de vriend van Van Swieten en voor hondenlul.

Het uitvak is in de tweede helft beter in vorm, zeker tijdens het laatste kwartier, als minutenlang een nieuwe song ten gehore wordt gebracht. Op de melodie van Superstar van Jamilia klinkt steeds harder: “Wij zijn Ajax Amsterdam. Jelelelelele. Niemand die ons stoppen kan. Jelelelelele. Wit-rood-wit ons hele leven. Ajax, voor jou alles geven. De godenzonen. Jij bent de mooiste. We steunen jou overal en in Mokum. We gaan weer met jou mee. Ajax is de grootste over land en zee.”

Zo wandelen vierhonderd Ajacieden – met een ontzettend aanstekelijk melodietje in hun hoofd en drie punten in de tas – richting bus of auto. Om iets voor 19.00 uur gaat de poort open en rijden we weg van Velsen-Zuid. Op naar een weekje zonder midweekse pot.

Op naar zaterdag: PSV-thuis. 

Aanbevolen

Check volledig speelschema Ajax in Conference League