Ik probeer mij voor te stellen hoe dat is gegaan. Heeft iemand in de nachtelijke uren een ladder gepakt? Zijn er Ajacieden van drie meter lang? Hoe komt die sticker daar in godsnaam? Dan hoor ik driftig getoeter achter mij. Het is groen.

Wie er oog voor heeft, ziet ze op veel plekken: stickers van voetbalclubs. Het is een soort territorium afbakenen. Jong en oud plakt ze, hoewel ik mij realiseer dat het niet voor iedereen tof is. De Feyenoordsupporter die in april 2017 zijn auto terugvond vol Ajaxstickers, heeft bijvoorbeeld niet gelachen.

Ajaxsupporters onderweg naar Schalke 04-uit zagen een auto met een Feyenoordsjaal en wisten daar wel raad mee. De foto’s vlogen vervolgens over het wereldwijde web. Ik had de reactie van de eigenaar graag gezien, hoewel er waarschijnlijk meer dan een wasstraatje nodig was om de boel schoon te krijgen.

Misschien gek, maar de Ajaxstickers door heel Europa gaven mij vaak een trots gevoel. Overal zag je ze. Van Kopenhagen, Riga, Frankfurt, Vigo, Madrid en Liverpool tot San Sebastian, Napels, Gelsenkirchen, Lyon, Bodø en Athene. Al die steden werden volgeplakt. 

De Feyenoordsupporter die in 2017 zijn auto terugvond vol Ajaxstickers heeft bijvoorbeeld niet gelachen.

Ajax is hier. Iedereen mocht het weten. Ik liep door de speelsteden, in goede tijden nog fier met de borst vooruit, hoewel ik mij ook best realiseer dat niet iedereen blij is met het plakgedrag van voetbalsupporters. En toch: als je dan door steden als Birmingham, Glasgow of Bakoe loopt, vind ik het persoonlijk mooi een afbeelding van ‘die ouwe’ op een willekeurige lantaarnpaal te zien.

Je ziet de stickers op de gekste plekken. Kennelijk is de kunst ze zodanig op te plakken, dat de schoonmaker er niet gelijk bij kan. Daarom tillen plakkeraars elkaar op en geven ze elkaar een zetje. Hoe hoger de sticker wordt geplakt, hoe groter de kans dat-ie tot in de eeuwigheid blijft hangen. Sommigen vinden het grappig. Anderen totaal niet, want vandalisme.

Toen we dit seizoen op bezoek waren in Vila-real, ging ik even naar het toilet in een kroeg naast het stadion. De hele stortbak, de muren en het plafond zaten al vol Ajaxstickers. Kinderlijke territoriumdrift.

Meteen stelde ik mij een klein besnord Spaans mannetje voor die de hele boel weer vloekend en tierend heeft staan schoon schrobben, de lijmrestjes met een mesje wegkrabbend. “Idiota! Increíble!”

Goed nieuws gloort echter voor café-uitbaters in de landen om ons heen. Als Ajax zo ongekend dramatisch blijft spelen als het momenteel doet, blijft Europa volgend seizoen sowieso gevrijwaard van Ajaxstickers. 

Dan moet ik het dus doen met dat ene stoplicht in Beverwijk, terwijl ik mij ernstig blijf afvragen hoe die sticker daar in hemelsnaam is gekomen...

Aanbevolen

Wie scoorden sinds 2010 voor Ajax tijdens Heracles-uit?