Wijndal dankt Amrabat voor aanvoerdersband: ‘Mooi en grappig moment’

• Ajax Life Podcast #266: Special - Vragenvuur voor Wijndal en Bounida

Voor Bounida is het fijn dat hij de laatste duels weer tot de wedstrijdselectie behoorde. De talentvolle balvirtuoos stond lange tijd met een blessure aan de kant. Inmiddels gaat het weer goed met hem. Ondertussen bleef het stil rondom een mogelijke contractverlenging, die een tijd terug al in de lucht leek te hangen.

“Ik denk dat het even afwachten is,” reageert Bounida in onze onze podcast. “Ik ben er een lange tijd uit geweest. Ik moet weer fit zijn, spelen en mezelf laten zien, maar ik sta er wel voor open. Hoe het staat met mijn fitheid? Ik zit nu rond de negentig procent, dus ik zet het laatste stapje. Het gaat nu om minuten maken en mezelf laten zien.”

Míchel Sánchez gaf onlangs aan dat hij Bounida niet echt ziet als een rechtsbuiten. We vroegen hem zodoende op welke posities hij zich richt. “Het belangrijkste is dat ik speel. Of het nu rechts, in het midden of links… Ik wil gewoon voetballen en ga spelen waar de trainer mij nodig heeft.”

Aanvoerder Wijndal blij met keuze Amrabat
Owen Wijndal heeft dit seizoen volop concurrentie van Caio Henrique, Jofre Torrents en zelfs Youri Baas. De linksback gaat die strijd echter niet uit de weg en maakt volop minuten. Zijn teller staat op 84 wedstrijden in het eerste elftal van Ajax. “Daar ben ik trots op, maar ik ben ook hongerig naar meer. Ik wil graag de honderd halen,” stelt de verdediger, die op bezoek bij FC Groningen (2-5) plots met de aanvoerdersband om zijn arm het duel eindigde.

Hij moet nog altijd lachen om de verbaasde gezichten van Davy Klaassen en Julian Brandt. “Het was een mooi moment. Hoe mijn teamgenoten reageerden? De een was er wat minder blij mee dan de ander,” vertelt een lachende Wijndal. “Maar iedereen vond het vooral een soort van grappig en mooi. Davy ging eraf, terwijl Steven Berghuis en Baas er ook niet waren. Hij gaf de band aan Sofyan Amrabat, maar die keek om zich heen en wilde hem eigenlijk niet om doen. Hij vroeg zich af aan wie hij hem moest geven. Een hele goede keuze van Souf,” grapt hij over het moment dat hij de band kreeg.

“Ik ben bijna 27 jaar, bij AZ eerder aanvoerder geweest en ik zit al lang bij Ajax. Dus het is ook niet zo dat spelers ineens heel verbaasd waren,” geeft hij nog als toelichting.

‘Concurrentie ook goed voor jeugd’
Ondanks dat de concurrentie in de selectie flink is toegenomen, zien beide Ajacieden voldoende perspectief voor jeugdspelers. “Zeker, je hebt nu verschillende spelers op jouw positie, maar concurrentie is goed,” luidt de reactie van Bounida. “Je bent Ajax, de grootste club van Nederland. Dan is het aan jezelf te laten zien dat je de beste bent.”

Hij stelt baat te hebben bij de komst van meer ervaren spelers. “Je ziet dat ze veel ervaring hebben. Dat brengen ze waar nodig op de training. Je leert al door simpelweg te luisteren, want die jongens maakten veel mee. Ik heb aan bijna iedereen wat. Marc ter Stegen maakte veel mee, maar dat geldt ook voor Brandt en Tolu Arokodare. Maar ik leer eveneens van Davy, van Steven… Van iedereen eigenlijk. En van Owen natuurlijk, haha!”

Leerzame momenten
Bounida noemt zijn recente blessure eveneens als een leerzame periode. Een gebeurtenis die hem als mens veranderde. “Dan denk ik aan het moment dat ik te horen kreeg dat ik bijna mijn schaambot had gescheurd. Ik had niet eerder een grote blessure, dus dat was mentaal wel moeilijk. Maar ik had gelukkig veel mensen om mij heen die mij daarbij hielpen. Nu ben ik mentaal wat sterker en weer bijna fit. Als je geblesseerd bent, is het nooit leuk, maar ik vond het wel interessant een pad op te gaan dat ik niet eerder bewandelde. Daar kun je alleen maar van leren.”

Wijndal noemt op zijn beurt zijn transfer naar Ajax en zijn debuut in het Nederlands elftal als bijzondere momenten uit zijn carrière. “Want een jaar daarvoor speelde ik nog in Jong AZ, dus dan besef je ineens dat alles mogelijk is.”

Steun van supporters
Ook de steun van supporters blijft niet onbesproken. Bounida benadrukt dat zij echt het verschil kunnen maken. “Ik had dat gevoel bijvoorbeeld tegen Benfica. Dat was mijn eerste wedstrijd in het eerste elftal. Ik maakte een fout, waardoor zij eruit kwamen. Na dat balverlies merkte ik dat iedereen een beetje baalde, maar bij de actie daarna speelde ik iemand door de benen en hoorde ik het hele stadion schreeuwen. Vanaf dat moment dacht ik: ik wil gewoon bij elke actie die ik maak het stadion horen. Het liefst met een goal, maar het geeft sowieso een boost.”

De hele podcast met Wijndal en Bounida is nu te beluisteren!