Ajacieden op én buiten veld opgejaagd in Split

• Podcast Ajax Life #263 - Bij Ajax is crisis nooit ver weg

Vooraf werd al flink gewaarschuwd dat de reis naar Split op het gebied van veiligheid lastig kon worden. Die waarschuwingen waren terecht, want de verhalen over Ajacieden die fysiek werden belaagd en geïntimideerd, logen er zeker niet om.

We zaten de dag voor de wedstrijd vooral in ons appartement, aten er pizza’s, dronken er bier en keken Champions League. Het liefst duik je lekker de stad in, want Split is normaal gesproken geweldig, maar dit leek ons beter.

We besloten op de dag van het vertrek op het allerlaatste moment een huurauto te regelen. Dat was een uitstekende keuze gezien de vele onbetrouwbare Uberchauffeurs in Split. Toch sprak ik ook Ajacieden die wel de stad in gingen en gelukkig weinig ellende meemaakten.

De wedstrijddag was eigenlijk gewoon dikke prima en over het algemeen hartstikke goed geregeld. Het ontmoetingspunt was een festivalterreintje waar een dj muziek draaide. Van André Hazes tot Nirvana en alles er tussenin. Het waren prima uurtjes onder de Kroatische zon.

Het terrein stroomde vol Ajacieden. Er waren meer dan genoeg uitgiftepunten voor biertjes, frisjes en eten. We zagen veel bekende gezichten. Dat zorgde voor een uitstekende sfeer.

De politie was daarbij in ruime aantallen aanwezig om de boel te bewaken. Het was ook de plek van waaruit de pendelbussen door een lange tunnel naar het Poljudstadion reden. Een ritje van een minuut of zeven.

De Kroatische agenten zagen er imposant uit. Je weet: hier ga je absoluut niet mee fucken. Maar ze straalden toch vooral veel rust uit. Er was geen enkele vorm van intimidatie. In andere landen is dat wel eens anders. Ik had het gevoel dat ze er echt voor ons waren. Op de wedstrijddag voelde ik me geen moment onveilig.

De pendel richting het stadion ging vlot. Voor de ingang van het uitvak was het wel gedoe. We moesten onwijs lang wachten en werden met z’n allen via een trechter door hele smalle poortjes geperst. Naast me zei iemand dat hij zijn vrouw niet kon uitleggen waarom hij dit toch allemaal zo leuk vond.

De Kroatische agenten zagen er imposant uit. Je weet: hier ga je absoluut niet mee fucken. Maar ze straalden toch vooral veel rust uit.

Na het ophalen van de scanpunten, wandelden we het uitvak op. Het Poljudstadion is een imposante oude bak. Dat is precies waar ik van hou. De supporters van Hajduk Split kwamen met een fraaie tifo-actie. De sfeer in het stadion was verhit. We spelen in de Conference League, maar de ambiance leek meer op die van de Champions League.

Het niveau op het veld was allesbehalve dat van het miljoenenbal. Ajax werd negentig minuten lang opgejaagd. De ploeg van Míchel Sánchez kwam ongekend zwak voor de dag tegen de Kroaten, die wel de juiste mentaliteit en wil om te winnen toonden. Werkelijk niemand – op Aaron Bouwman na – haalde een goed niveau. Dat geeft wel reden tot zorg.

Dat de Torcida wilde laten zien dat hun club terug was in Europa, bleek duidelijk in de tweede helft. Fakkels, veel rookpotten en werkelijk keiharde knallen zorgden ervoor dat het Poljudstadion in een dichte mist kwam te liggen. De wedstrijd werd tijdelijk onderbroken. Het gaf me tijd om mijn trommelvliezen met een stoffer en blik bijeen te vegen.

Ajax verloor en maakte aanspraak op niks. We zagen het allemaal. De spelers kregen bij het bedanken van het uitvak te horen dat het de komende periode misschien best een goed idee is om te gaan ‘voetballen, voetballen’. Met FC Groningen-uit en Atalanta Bergamo-thuis is dat zeker aan te raden.

De ruim zestienhonderd Ajacieden werden nog zo’n anderhalf uur (!) opgehouden in het stadion. Er reden vijf pendelbussen heen en weer om supporters terug te brengen naar het ontmoetingspunt. In elke bus paste zo’n tachtig tot honderd zielen, dus dit was wel een beproeving van het geduld. Wederom bleven supporters rustig en ik hoop dat iedereen veilig thuis is gekomen.

Hajduk-uit kan hoe dan ook in de boeken. De traditionele magneet op het vliegveld is gescoord. De spelers van Ajax maken momenteel her en der selfies met supporters. Hopelijk krijgen ze ook nu vaak te horen dat het allemaal best even wat beter mag.

Te beginnen zondag in Groningen. Ik moet nog even zin maken.