• Ajax Life Podcast #247 - We zijn weer begonnen!

Tussen het weelderige en landelijke groen spotten we ineens een knalrood gevaarte. Het is de spelersbus van Ajax. Erachter rijdt nog een bus. We grappen dat daar de Spaanse enclave van Jordi Cruijff in zit. De navigatie kan wel uit. Gewoon een kwestie van de twee bussen volgen.

Behendig stuurt de buschauffeur de spelers langs kleine wegversmallingen in de richting van Sportpark De Zanderij van amateurclub EFC’58. Hoe dichterbij we komen, hoe meer wit-rood-wit we zien in het straatbeeld. Lekker op de bakfiets naar Ajax. Pa op de fiets met een bak vol Ajaciedjes voor zich. Mooi!

Maher Carrizo stapt lachend uit de bus. In zijn rechterhand zijn handelsmerk. Het typisch Zuid-Amerikaanse drankje maté. Met een rietje. Vele kinderen roepen zijn naam. Hij zwaait vriendelijk. We kregen nog niet zoveel van de Argentijn te zien, maar toch is hij al hartstikke populair.

Zomeraanwinst Caio Henrique is er ook. Hij oogt tevreden en lacht continu. Bij de selectie zit hij nog niet, want daarvoor trainde hij nog te weinig mee. De Braziliaan babbelt logischerwijs ook veel met landgenoot Lucas Rosa.

Henrique paste in aanloop naar het oefenduel nog even snel zijn Instagramkanaal aan. Hij plaatste foto’s in een Ajaxshirt en drie andreaskruizen op zijn profiel met de tekst ‘new chapter’. Hij herhaalt nog maar eens blij te zijn met zijn nieuwe avontuur bij deze mooie club.

Omdat Henrique nog niet speelt, staat Owen Wijndal ‘gewoon’ weer in de basis. Dat wordt duidelijk terwijl een kind achter ons keihard aan het krijsen is. “Die kreeg net ook de opstelling door,” grapt mijn collega. 

Op sociale media vraagt iemand waarom Ajax rouwbanden draagt. ‘Omdat Wijndal speelt,’ antwoordt iemand spitsvondig en toch ook wel venijnig.

Op sociale media vraagt iemand waarom Ajax rouwbanden draagt. “Omdat Wijndal speelt,” antwoordt iemand spitsvondig en toch ook wel venijnig. Wijndal is een kat met negen levens, maar toch lijkt zijn tijd bij Ajax nu wel echt klaar. Dat hij nu speelt, zegt niet zoveel.

Het is hartstikke gezellig in Ermelo. Naast de kantine staat een flinke geluidsinstallatie opgesteld. Door de zomerse muziek lijken we aanwezig op een fijn technofestival. Biertje in de hand, lekker weertje. Prima. Ondertussen lopen Cruijff en zijn vertrouweling Joel Lara voorbij. Zij moeten Míchel voorzien van een kampioenswaardige selectie.

“Dit is een rookvrij sportpark, dus roken is verboden,” klinkt plots een strenge stem door de geluidsinstallatie. Die boodschap komt niet aan bij het groepje van zo’n zeven Griekse sportjournalisten. Zij paffen zich werkelijk een ongeluk op de geïmproviseerde perstribune. Het ene saffie wordt aangestoken met de ander. Als dat geen mistwedstrijd wordt…

Dat wordt het even later alsnog als Ajaxsupporters in de weer gaan meet fakkels en rookpotten. Een enorme rode wolk drijft over het speelveld en langs de boomtoppen. Het spel ligt meteen stil. De Griekse sportverslaggevers naast ons zorgden al aardig voor rookontwikkeling, maar hun peukjes blijken alsnog kinderwerk. Na een korte onderbreking, kan er dan toch echt worden gevoetbald.

Oefenduel of niet, als Andrews Tetteh de score namens Panathinaikos opent, zijn de Griekse collega’s dolenthousiast. Nu ben ik zelf een ‘fan met pen’, maar zij kunnen er ook wat van. Naast me tikt een van de mannen driftig de toetsen uit zijn toetsenbord. Een sigaretje hangt aan zijn onderlip. Het stuk as aan het uiteinde wordt steeds langer en valt uiteindelijk op zijn laptop. Hij lijkt er niet echt van in de war.

De Griekse sportjournalisten paffen zich werkelijk een ongeluk op de geïmproviseerde perstribune. Als dat geen mistwedstrijd wordt…

We hechten weinig aan de uiteindelijke 3-1-nederlaag. Panathinaikos is al verder in de voorbereiding en Ajax is pas net begonnen. Het is nu vooral een kwestie van inhoud kweken, terwijl Míchel zijn spelers duidelijk moet maken wat hij allemaal precies van ze verwacht. Verder gebeurt er vast nog genoeg op de transfermarkt.

Míchel trekt in de tweede helft een blik jongelingen open. Een speciale vermelding voor de achttienjarige Jahyendrow Amour. De verdediger is in elk geval in het bezit van zowel een geweldige voor- als achternaam. Een beetje liefde kunnen we bij Ajax ook wel gebruiken. Carrizo oogt gedreven, maar kan weinig uitrichten. Eenmaal waagt hij een schot, maar tot zijn afgrijzen verdwijnt de bal langs de verkeerde kant van de paal. Hij reageert boos op zichzelf.

Terwijl spelers na afloop handtekeningen en foto's uitdelen, staat Míchel Ajax Media te woord. Dat doet hij in het Spaans. Dat lijkt ons voor nu een uitstekend idee. In die taal kan hij zijn plannen momenteel nou eenmaal het beste over het voetlicht brengen. Beter zo, dan korte en obligate nietszeggende Engelse zinnetjes omdat je de taal niet machtig bent. Dat komt vanzelf, want de Míchel wil zich daarin snel bekwamen.

Zelf zitten we woensdag met de trainer om de tafel. Dat gebeurt tijdens het trainingskamp in Garderen. Vermoedelijk is er dan een tolk bij aanwezig, zodat Míchel zijn plannen goed kan uiten. We zijn benieuwd.

Aanbevolen

Baas spreekt over intensieve trainingen onder passievolle Míchel