• Stem hier op jouw Ajacied van de wedstrijd

Dat was de bloedeloze 0-0 op bezoek bij PEC Zwolle. Slechter dan die pot kan het bijna niet. We stappen om 18.30 uur ergens langs een snelweg in de auto. Op naar Almelo. Op naar m’n vijftiende Heracles-uit. Van de voorgaande veertien edities, wonnen we er veel. Vaak waren het spannende potjes, met voor m’n gevoel elk jaar Klaas Jan Huntelaar als matchwinnaar. 

Als ik de app van Futbology erop na sla, dan verloren we tussen 2017 en 2021 drie keer en speelden we één keer gelijk. Daarvoor en daarna gingen de drie punten tien keer mee terug naar Amsterdam, maar die statistieken zeggen dit jaar natuurlijk helemaal niets.

Pijnlijk is nog steeds het niet mogen bezoeken van de kampioenswedstrijd op 27 april 2014, omdat heel Vak410 werd gestraft. En dus stond ik niet met een papieren schaal in m’n handen de vierde titel op rij te vieren, maar ergens vlak onder de top van La Redoute te kijken naar de honderdste editie van Luik-Bastenaken-Luik.

Na wat omleidingen en veel rare manoeuvres van medeweggebruikers, die in de regen besluiten dat het verstandiger is een noodstop te maken dan de ruitenwissers aan te zetten, wandelen we om 20.30 uur via de stromende regen richting de trappen die ons naar het uitvak brengen.

Het uitvak van Heracles stond ooit bekend als meest gastvrije uitvak van Nederland. Tegenwoordig wordt het door supporters gezien als een kruising tussen de luchtplaats van een penitentiaire inrichting en een aquarium waar ze in Harderwijk nog jaloers op zijn. De club besloot vorig jaar een metershoge lexaanwand te plaatsen. Volgens algemeen directeur Rob Toussaint was dit besluit een laatste redmiddel.

De directe aanleiding was een supporter van FC Groningen die door een horizontaal voor het uitvak gemonteerde plaat viel en op de onderliggende tribune terechtkwam. De club zou ‘geen keuze’ hebben gehad. De veiligheid van de eigen supporters onder het uitvak moest worden gewaarborgd. Onzin. 

Elke club – en laat ik helder zijn: ook onze club – heeft een keuze. Bijvoorbeeld demontabele platen, die wél passen bij het bonus-malussysteem. Ook de KNVB heeft een keuze, namelijk een uitvak op de eerste ring. Maak dat, net als in Engeland, een licentie-eis. Probleem opgelost. Heracles en de KNVB kiezen voor de makkelijke weg.

Gelukkig pakken de tifo boys weer uit. Ze komen bijna vanzelfsprekend met een actie, ditmaal verwijzend naar het dramatische uitvak. Een metershoog doek wordt met houten palen over de hele breedte van het uitvak verspreid. Met grote letters worden de enorme glazen platen versierd met metershoge letters die de woorden ‘Escape from Almelo’ vormen.

Als de spelers aftrappen, lijkt een deel van het uitvak te twijfelen of ze een afspraak bij Specsavers hebben gemist. De shirts van Ajax en Heracles lijken door de kleurstelling nogal op elkaar.

De Griekse held Ajax is ernaast afgebeeld, gebaseerd op de bekende afbeelding van Clint Eastwood in de rol van Frank Morris, die met een klein gereedschap in zijn handen uit de muren van Alcatraz lijkt te breken. De vijfhonderd Ajacieden in het uitvak doen oranje gevangenishesjes aan of houden deze omhoog. Op de hesjes staat ‘1104’, verwijzend naar een gevangene of ‘1900’, het oprichtingsjaar van Ajax.

Weer een diepe buiging voor de honderden uren werk die er in een geslaagde tifo-actie zitten. Het niveau is keer op keer hoog. Zowel de ontwerpen als de uitvoering. Soms zijn er zelfs meerdere acties per wedstrijd. Samen met het mediateam zijn dat ongeveer de enige twee geledingen binnen de club die wel presteren naar niveau.

De KNVB laat meer steken vallen. Als de spelers aftrappen, lijkt een deel van het uitvak te twijfelen of ze een afspraak bij Specsavers hebben gemist. De shirts van Ajax en Heracles lijken door de kleurstelling nogal op elkaar. Blijkbaar is de reden dat het blauwe uitshirt van Ajax volgens de KNVB onvoldoende contrasteerde met het wit-zwarte tenue van Heracles.

Dan hadden de Ajacieden op het veld nog beter een oranje hesje uit het uitvak aan kunnen doen. Gelukkig werden die overigens goed gebruikt. Nadat ze voor de tifo-actie niet meer nodig waren en een deel de vakken eronder bereikte – ik hoop dat er geen gewonden zijn gevallen – kreeg een ander deel een tweede leven als poncho tegen de Almelose regen.

Ik zag de pot natuurlijk niet op tv, maar er zal vast wel een of andere stagiair van ESPN op het idee zijn gekomen dit de ‘Derby van de Griekse goden’ te noemen, of zo. Voor het geval ik op deze plek van chagrijn weer ga schelden, zocht ik zaterdag netjes op wat het verhaal achter Heracles eigenlijk is.

Heracles is de zoon van oppergod Zeus en Alcmene, een sterfelijke vrouw. Omdat Hera, de vrouw van Zeus, jaloers was, maakte ze zijn leven zwaar. Ze zorgde er zelfs voor dat Heracles tijdelijk waanzinnig werd, waardoor hij zijn eigen vrouw en kinderen doodde. Als straf en boetedoening moest hij de twaalf werken uitvoeren, waaronder het doden van de Nemeïsche leeuw, het verslaan van de Hydra en het vangen van het Erymanthische everzwijn.

Door zijn enorme kracht, doorzettingsvermogen en moed volbracht hij al deze taken. Van die eigenschappen is dit seizoen echter weinig te zien bij de Heraclieden, die tot dusverre maar negentien punten verzamelden, met als meest opvallende statistiek dat er daarvan tien punten werden behaald in de vier potjes onder interim-trainer Henri Krüzen, waaronder de 8-2-zege op PEC.

Dat zit er voor de Heraclieden deze wedstrijd geen moment in. Ajax is niet goed, maar helpt zichzelf door scherper te zijn dan de verdediging van Heracles. Zeker Remko Pasveer zit er twee keer niet helemaal lekker bij. Mika Godts en Steven Berghuis scoren in de zestiende en de zeventiende minuut. De drie punten zijn eigenlijk al binnen. Berghuis maakt twee minuten na rust zijn tweede en Ajax’ derde.

Een mooie kans voor Heracles om weer zichzelf te worden. Die gastvrije club met een van de meest gastvrije uitvakken van Nederland. Misschien dat wij dan weer wat meer op Ajax lijken.

De ingevallen Takehiro Tomiyasu maakt het tien minuten voor tijd nog een beetje spannend door een ontzettend onnodige rode kaart te pakken. Op een scrimmage na, waarbij de bal twee keer van de lijn wordt gehaald, komt Ajax verder niet in de problemen. Dat is ook wel eens lekker. Het is mooi dat Pasveer wordt toegezongen. Ook bijzonder: een groot deel van de fanatieke Heraclieden staat in de tweede helft langs de boarding en niet op het vak.

Ondertussen heeft de helft van het uitvak het goed naar zijn zin. De, vanaf de tribune gezien, linkerhelft is bijna de volledige negentig minuten hoorbaar. De onzichtbare, maar onneembare muur tussen beide helften laat zich helaas gelden. Het geluid lijkt daar dood te slaan, waardoor het klinkt alsof we een protestactie hebben gemist waaraan de rechterzijde wel meedoet. We zien in de tweede helft een aantal fanatiek meezingende Ajacieden zelfs de oversteek maken. Waarschijnlijk om de weekendrust van hun buren te respecteren.

Er zijn na de wedstrijd geen wegwerpgebaren of boos naar binnen lopende spelers, maar we staan even stil om elkaar te bedanken. Zij ons voor de steun, zowel visueel als vocaal. Wij danken hun voor de drie punten. Als de spelers de warme en droge kleedkamer opzoeken, dringen we de trappen af.

Op naar de auto’s en bussen. Op naar de donkere snelwegen die ons wegleiden van Almelo. Waar we, als we naar de stand kijken en ondanks de periode van het jaar niet in wederopstandingen geloven, volgend jaar niet terug hoeven. Een mooie kans voor Heracles om weer zichzelf te worden. Die gastvrije club met een van de meest gastvrije uitvakken van Nederland. Misschien dat wij dan weer wat meer op Ajax lijken.

We stappen in de auto en om 23.15 uur mogen we weg. Op naar een weekeinde zonder Ajax. NAC-uit volgt de week erna. Hopelijk is dat de eerste van nog vier potjes, met Europees voetbal als resultaat. Maar eerst zondag om 14.14 uur de start van de veertien kilometer van de Cruyff Legacy 14K.

Maar da’s logisch.

Aanbevolen

Eindelijk weer reden tot juichen in ons fotoverslag van Heracles-uit