1995: onvergetelijk afscheid van Rijkaard
Het is zondag 28 mei 1995. Het is de laatste speeldag van seizoen 1994/1995. Alles en iedereen met een wit-rood-wit hart gloeit nog na van de gewonnen Champions Leaguefinale en het binnengeharkte kampioenschap. Alle prijzen zijn al gewonnen en spelers en supporters hebben louter feest gevierd, maar er staat nog één duel op de rol.

FC Twente komt op de slotdag van een gedenkwaardig seizoen langs in De Meer. Ajax wint eenvoudig met 3-1 door twee treffers van Finidi George en eentje van Edgar Davids. Bij Ajax staat Frank Rijkaard in de startopstelling. Hij speelt zijn aller-, aller-, allerlaatste wedstrijd voor onze club. Hij is die middag dan ook de absolute hoofdpersoon.

De doelpunten zijn leuk, maar het publiek komt die middag maar voor één zaak: Frank uitzwaaien en bedanken. Louis van Gaal snapt de sentimenten en gunt Rijkaard een publiekswissel. Davids komt en Rijkaard gaat. Laatstgenoemde slikt – omringt door hordes fotografen – duidelijk wat emoties weg. Wat was hij belangrijk voor Ajax na zijn terugkeer uit Milaan.

Wat een loopbaan… Eentje met een einde waar menig sportman alleen maar van kan dromen. In de kleedkamer wordt hij opgevangen door zijn goede vriend Peter van Vossen. Even een moment met z’n tweetjes, maar Rijkaard weet dat hij na het laatste fluitsignaal het veld weer opgaat.

Als arbiter Hugo Luyten voor het laatst fluit, is dat het startsein voor een twintig minuten durend eerbetoon. Vreugde, talloze fakkels en een ‘Frankie bedankt’ uit vele kelen. De rookontwikkeling is enorm. Rijkaard staat stilletjes met een enorme bos bloemen in de middencirkel. Een beetje verlegen neemt hij de situatie in zich op. Het is voorbij. Het levert onvergetelijke foto’s op, zoals de plaat bij dit artikel.

Supporters smeekten hem tijdens de huldiging een paar weken eerder nog een jaar langer voetballer te blijven. Hij besluit dat niet te doen. Dit einde is mooi zo. Prachtig zelfs. Zijn ereronde langs de hekwerken met supporters daarachter is magistraal. Zo moest het zijn.

Aanbevolen

Ondersteboven op F-side tijdens Ajax - FC Twente in De Meer

1996: Hoekstra vermaakt De Meer
Het is zondag 10 maart 1996. Het is een dag waarop Ajax het arme FC Twente volledig op een hoopje speelt. Het wordt 6-1. Bij Ajax wil iedereen dolgraag de bal hebben. Linksbuiten Peter Hoekstra al helemaal. De vervanger van de geblesseerde Marc Overmars steelt de harten van de 19.318 toeschouwers.

Onder een stralend zonnetje laat de dan nog topfitte Hoekstra zijn directe opponent louter zijn hielen zien. Ajax schiet met honderd kilometer per uur uit de startblokken. Hoekstra voelt zich daarbij als een vis in het water.

Vooral hij bekoort het publiek met uitstekende individuele acties. Continu zoekt Hoekstra zijn man op en aldoor flitst hij er voorbij. Alsof het niks is. Het is bijna zielig voor de linksback van FC Twente die dag. Het publiek gaat uitstekend los op de hoogstandjes van de van PSV overgekomen aanvaller. De ‘oehs’ en ‘aahs’ rollen van de tribunes.

De flankspeler is bij veel aanvallen betrokken. Zo bedient hij invaller Kiki Musampa op maat voor de 5-0. Het is de eerste treffer voor Musampa, die Hoekstra dolblij in de armen vliegt.

De aanvaller wil de bal graag hebben en er iets goeds mee doen. Het is even volledig lente in De Meer! Hoekstra maakt zelf ook een treffer. Hij drukt de zesde van Ajax tegen de touwen. Hij beloont zichzelf met een fraaie afwerking, na een lange sprint in de diepte. 

We zien Hoekstra die middag op z’n best. Op z’n meest Ajax. Die lijn trekt hij mede door blessureleed nooit door.

Hoekstra draait zijn tegenstander dol in De Meer. © AFC Ajax