De wolf is nooit ver weg bij FC Midtjylland

• Ajax Life Podcast #266: Special - Vragenvuur voor Wijndal en Bounida

Het stadion van Ajax’ opponent bevindt zich op zo’n acht minuten rijden van het piepkleine, maar gezellige centrum van Herning. We parkeren de auto en stappen uit. Voor de hoofdingang staat het symbool van de club: een betonnen wolf.

We hopen de fanshop van FC Midtjylland te kunnen bekijken, maar deze is gesloten en gaat pas op de wedstrijddag open. Binnen sjouwen twee medewerkers met grote dozen, terwijl ze zien hoe wij door de winkelruiten naar binnen turen.

De kleinste van de twee komt direct op ons af en haalt de deuren van het slot. We vertellen wie we zijn en wat we komen doen. Dat vinden de jongens mooi, dus laten ze ons binnen voor het maken van plaatjes voor ons traditionele otoverslag.

De FCM Shop, zoals buiten met grote letters op de gevel staat, ziet er tof uit. Ze hebben van alles. Voor Ajacieden die naar Herning reizen interessant: er zijn ook wedstrijdsjaaltjes, -mokken en zelfs -koelkastmagneten. Van die laatste neem ik er uiteraard eentje mee, want zonder is mijn trip niet compleet. Ook in de winkel is de wolf nooit ver weg. Het dier prijkt op talloze artikelen en kleding.

In een vitrine zie ik plots een ander heel bekend beeldje, namelijk die van de Griekse held Ajax. Op het sokkeltje staat een inscriptie met de clubnamen en het jaartal 2021. De medewerker legt uit dat FC Midtjylland het beeldje destijds van Ajax kreeg toen de twee elkaar tijdens de covidperiode ontmoetten in het toernooi om de Champions League.

In een vitrine zie ik plots een ander heel bekend beeldje, namelijk die van de Griekse held Ajax.

We bedanken de mannen en wensen ze donderdag (een niet al te) fijne wedstrijd. Tijdens een rondje om het stadion wandelen we langs een van de hoeken. De poort staat op een kiertje. De grasmaaiermeneer ziet ons staan en komt ons blijmoedig tegemoet.

Hij wenkt ons. “Willen jullie foto’s maken? Dat mag, hoor! Kom maar binnen, maar jullie mogen niet op het gras komen.” En zo staan we ineens langs de zijlijn van de MCH Arena. In het stadion passen normaalgesproken zo’n twaalfduizend mensen, maar tegen Ajax zijn het er volgens de grasmeneer negenduizend. Iets met regeltjes van de UEFA.

Als we langs de grasmat lopen, valt ons op dat deze een beetje bol staat. Alsof iemand er lucht in heeft geblazen. Het zal wel. Het uitvak ziet er serieus tof uit. Deze is in een van hoeken achter het doel gesitueerd. Hier staan donderdag 836 Ajacieden achter hekjes. “Jullie mogen ook de tribunes op, hoor,” horen we achter ons. “Blijf zolang je wil!”

Het is de charme van het laagste Europese niveau. Natuurlijk willen we op termijn weer in de Champions League voetballen, maar tot dat moment geniet ik met volle teugen van spelen in de Conference League. De laagdrempeligheid bevalt me uitstekend.

“De sfeer wordt donderdag heel goed,” weet de clubmedewerker honderd procent zeker. “We kijken er heel erg naar uit om Ajax hier te ontvangen.”