Ilona deed mee aan onze prijsvraag waarmee ze kans maakte op twee kaarten voor de officiële opening van de expositie Johan Cruijff: A Way of Thinking in het Moco Museum. Ze kwam als winnaar uit de bus en beleefde een avond om nooit te vergeten. We belden haar op om haar bijzondere verhaal te horen.

Hi, Ilona. We zijn benieuwd hoe je de avond hebt beleefd!
“Het was in één woord fantastisch. Ik ben 48 jaar en heb al 41 jaar een seizoenkaart bij Ajax. Je moet weten dat ik opgroeide in een gezin waar Ajax de religie was en Johan Cruijff de god. Toen hij tien jaar geleden overleed, schreef ik een gedichtje. Die tekst nam ik mee naar de opening van de expositie, in de hoop deze aan Jordi te kunnen overhandigen. Hij had het erg druk en ik wilde geen opdringerige fan zijn, maar toen hij even alleen stond, pakte ik mijn kans. Ik ben heel dankbaar dat het is gelukt.”

Kun je vertellen hoe die ontmoeting was?
“Ik vertelde aan Jordi dat Johan het grote idool was van mijn vader, dat ik volledig ben opgevoed met Cruijff en dat ik het gedicht vanuit mijn hart schreef. Hij begon het ter plekke te lezen en zei dat hij het mooi vond. Hij vroeg ook of ik nog steeds met mijn vader naar Ajax ga, maar mijn vader overleed acht jaar geleden. ‘Dan begrijp je het gemis,’ was zijn reactie. Tot slot bedankte ik hem nog even dat hij terugkwam naar Mokum om ons cluppie te redden. Jordi kwam heel aardig en oprecht geïnteresseerd over. Hij nam ook echt de tijd. Voor mij was het een ontroerend moment.”  

Kun je het gedicht eens voordragen?
“Een week geleden, de transfer van de eeuw
Johan die het veld van de hemel betrad
Eerst hier nog gevochten als een leeuw
Maar op deze tegenstander had zelfs hij geen vat

Generaties, clubs werelddelen…
Iedereen volledig lamgeslagen
Zoiets met z’n allen delen
maakt het verlies nét iets beter te dragen

Zou hij nu met George Best op ‘the turn’ aan het trainen zijn?
Samen met Di Stefano een penalty binnenschieten?
Joelende engelen langs de lijn
Zij kunnen wél eindeloos van hem genieten

’t is alleen fysiek dat hij niet meer bij ons hoort,
En dat doet nog steeds heel veel verdriet
Maar in de herinnering leeft hij eeuwig voort
Vergeten doen we onze nummer 14 niet”

Een prachtige tekst! Hoe ontstond dit gedicht?
“Ik had een week na het overlijden van Johan het gevoel dat ik er iets mee moest. Dan schrijf je op wat er in je opkomt. Daarbij hield ik een bepaald rijmschema aan. David Endt was altijd mijn voorbeeld wat betreft lyrische teksten over spelers en de club. Ik mag niet in zijn schoenen staan, maar die stijl probeer ik wel een beetje aan te houden. Hij is echt mijn inspirator. Ik vind het leuk de juiste woorden te vinden en dingen op een net iets andere manier te omschrijven.”

Dicht je al lang?
“Best wel, ja. Ik liep ooit stage bij Ajax Magazine. Dat was toen ik negentien jaar was. In mijn vrije tijd schreef ik toen al gedichtjes over spelers en bepaalde wedstrijdmomenten. Soms komt het ineens in je op. Dan weer een tijdje niet en dan heb je plots weer een moment van inspiratie. Ik deed in 2022 ook mee aan een dichtwedstrijd, waarbij een gedichtje over mijn overleden vader is opgenomen in de dichtbundel Ajax, poëzie zo fier en koen.”

Wat voor rol speelt Johan Cruijff nu nog in jouw leven?
“Hij heeft nog steeds veel impact. Het getal 14 verwerk ik vaak in dingen. Wanneer ik een staatslot koop, kies ik als eindcijfer altijd voor 14. Besef dat ik voor het eerst met mijn vader naar Ajax ging toen ik zes jaar oud was. Net te laat om Cruijff zelf nog te zien voetballen. Maar als hij op televisie was, moest ik mijn mond houden. Voor mijn vader was hij echt de grote held. Dat zei hij ook letterlijk.”

“Bij mijn moeder hangt een heel mooie potloodtekening van Cruijff aan de muur. Die maakte een vriend van mijn vader ooit en hij is gesigneerd door Johan zelf. Als er dan Jehovah’s Getuigen aan de deur kwamen, zei hij altijd: ‘Ik heb al een geloof en dit is mijn god.’ Dan wees hij naar de tekening en konden ze letterlijk zien op wie hij doelde. Dus ja, Johan Cruijff blijft altijd wel een rol in mijn leven spelen.”

Dan kunnen we wel concluderen dat Johan gelijk had toen hij stelde dat hij in zekere zin onsterfelijk is…
“Voor mij geldt dat sowieso. Honderd procent.”