• Stem hier op jouw Ajacied van de Wedstrijd

Het wordt m’n tweede keer Telstar-uit. De vorige keer, op 18 december 2019, was een KNVB-bekerpotje, waarin we een 1-4-voorsprong bijna weggaven en uiteindelijk met 3-4 wonnen. Destijds lekker met een autocombi, maar dat zit er nu niet in. We arriveren we rond kwart 12.15 uur, met een warme koffie in de hand, bij de Johan Cruijff Arena. 

Daar is het zó glad, dat ze er met gemak het olympisch kwalificatietoernooi voor de Nederlandse schaatsploeg hadden kunnen organiseren. We spreken wat chagrijnige jongens die in bus Den Bosch zaten. Blijkbaar waren ze om 11.30 uur al in Amsterdam. 

Je zou zeggen: gooi die poorten wat eerder open. Zet een tafel met wat kartonnen bekers en kannen koffie klaar en laat zien hoe belangrijk je uitsupporters zijn, maar dat stond niet in het draaiboek. Gewoon uitstappen en drie kwartier buiten wachten voordat ze worden gescand en de warme bus in mogen. Gelukkig is het lekker weer om buiten te wachten.

Waar we de vorige keer dus met een autocombi af mochten reizen, stappen we nu in de buscombi, met als reden dat er een nieuwe bussluis is gekomen. Als dat zo is, zit het probleem toch echt bij je eigen club. Als je weet dat je vierhonderd plekken te verkopen hebt, weet je dat je een bussluis moet maken voor maximaal 134 auto’s, uitgaande van drie personen per auto. 

Ik heb overigens niets tegen busvervoer. Ik heb alleen iets tegen verplicht busvervoer.

Volgens mij is het gewoon een slap excuus om zonder gedoe iedereen een buscombi in te duwen. De maatregel gold eigenlijk voor de eerste seizoenshelft, maar die evaluatie laat nog even op zich wachten. Volgens de website van Telstar werd deze maatregel begin augustus tijdens burendag aangekondigd om overlast voor de bewoners rond het stadion te beperken. Die buscombi blijft dus voorlopig nog wel even.

Ik heb overigens niets tegen busvervoer. Ik heb alleen iets tegen verplicht busvervoer. Ik ken genoeg gasten die al jaren met elkaar in dezelfde bus, met hun eigen opstapplaats, naar wedstrijden reizen. Gasten die dat gezellig vinden. Soms zelfs het meest gezellige deel van de dag. 

Er zijn fantastische voorbeelden. Kijk naar Schotland of Engeland. Groepen supporters reizen met een bus naar de stad van de tegenstander. Ze drinken daar twee uurtjes in een voor uitsupporters aangewezen kroeg. Ze wandelen, onder begeleiding, naar het stadion. Daarna gaan ze met de bus weer naar huis. Ik weet zeker dat er – ook bij vrij vervoer of een autocombi – twee of drie bussen rijden omdat de inzittenden dat zelf willen. Dan heb je dus nog maar dik tachtig parkeerplaatsen nodig en kun je er gewoon vrij vervoer of een autocombi van maken.

In plaats daarvan rijden we om 12.45 uur met cluster één vanaf de Johan Cruijff Arena richting het Noordzeekanaal. In de bus wordt de toon voor 2026 helaas meteen gezet als onze bussteward met een stapel A4’tjes door het gangpad naar achteren loopt. 

Regel gewoon vierhonderd ‘echte’ kaartjes. Het kost net zoveel inkt, minder papier en je maakt er vele verzamelaars blij mee. Het merendeel van de lezers vindt dit waarschijnlijk gezeur om niets, maar als je geen hardcopy kaartjes kunt regelen, heb je niets te zoeken in de eredivisie. En dat is jammer, want verder vind ik alles rondom Telstar best wel tof.

Gewoon weer een hele dikke tifo-actie. De duizenden uren die deze gasten in dit soort acties stoppen, verdienen een diepe buiging.

We draaien een halfuur na vertrek de A22 af. Bovenaan de afrit worden we opgewacht door drie motoragenten. Met de agenten die al voor en achter onze bussen rijden weer een belachelijke hoeveelheid politie. 

We draaien de Driehuizerkerkweg in en zijn een paar honderd meter verderop bij het stadion. Het stadion dat tussen Velsen-Zuid en IJmuiden in ligt. Wat verwarrend allemaal. De club ligt dus officieel in Velsen-Zuid, terwijl de supporters zingen over IJmuiden. 

Als ik wat rondneus op internet, lees ik dat bij de fusie tussen VSV en Stormvogels, op 17 juli 1963, beide van oorsprong IJmuidense clubs in Velsen Zuid bleven voetballen. Dit omdat hun oorspronkelijke stadion in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers was verwoest. Hoe dan ook, eenmaal aangekomen bij Sporpark Schoonenberg, zien we de boys van Ultras Amsterdam weer met heel veel pvc, hout en doek rondsjouwen.

Dat betekent dat er weer een tifo-actie is voorbereid. Weer een precies in het uitvak passende actie. Een doek op palen met de tekst: ‘Wij zijn super Ajax Amsterdam’. Daaronder hangt een tekstdoek over het hek met de volgende zin uit de stadionsong: ‘Voor niemand bang. De kleuren wit-rood-wit ons hele leven lang’. 

Als de spelers klaar gaan staan voor de aftrap, zakt het megadoek en worden tientallen wit rood witte vlaggen gezwaaid. Gewoon weer een hele dikke actie. De duizenden uren die deze gasten in dit soort acties stoppen, verdienen een diepe buiging.

Het uitvak is overigens flink aangepakt na het bezoek van FC Den Bosch aan Sportpark Schoonenberg in de playoffs eind vorig seizoen. Eén grote ijzeren stellage van een rij of zes met een doek eroverheen gespannen, maakt van het uitvak een soort grote partytent. Vanaf onze plek hebben we helaas geen zicht op het scorebord. We hebben dus geen idee hoe lang er wordt gespeeld.

Vanaf onze plek hebben we helaas geen zicht op het scorebord. We hebben dus geen idee hoe lang er wordt gespeeld.

Nu maakt dat het eerste uur ook niet uit, want op het veld lijkt het alsof we de lijn van voor de winterstop voortzetten. Binnen een kwartier staat het 0-2. Terwijl de wedstrijd voortkabbelt, wordt in het uitvak en de thuisvakken nogmaals stilgestaan bij de eind vorig jaar overleden Paddy. Achter de lange zijde wordt vuurwerk afgestoken. 

Bij de fanatieke Telstarfans verschijnt een doek met ‘Paddy 4-ever’ en de slogan: ‘Every man dies. Not every man really lives’. In het uitvak wordt ‘We love you Paddy, we do’ gescandeerd. Weer een mooi eerbetoon dat duidelijk maakt hoeveel mensen om Paddy geven en hem nog elke dag missen.

Als Telstar na 52 minuten rood krijgt en Ajax twintig minuten later op 0-3 komt, denkt iedereen dat we het doelsaldo een oppepper gaan geven. Niets blijkt minder waar. Met een enorm slap halfuur brengen we onszelf weer eens in de problemen. Geen idee wat er in de hoofden en benen van de spelers gebeurt als we met elf-tegen-tien spelen, maar het lijkt negens op. We gaan zo bizar slordig om met de kansen die we wel krijgen. Je vraagt je af wat er tijdens de rust in de thee zat.

Gelukkig trekt Ajax de driepunter wel over de streep. Daarmee lopen we twee puntjes in op de tweede plek. Om iets voor vijven vertrekken de bussen richting de Johan Cruijff Arena en om 17.20 uur stappen we daar uit. We wandelen naar het stadion waar die ouwe tevreden op ons neerkijkt. 

Door verplichtingen op het werk mis ik woensdag AZ-uit. Het is zonde dat Ajax de verkoop voor die pot niet open gooide voor meer Ajacieden. Denk aan Europese uitkaarthouders of seizoenskaarthouders. Nu konden ‘maar’ 2600 Ajacieden een kaart kopen, terwijl een paar duizend Europese uitkaarthouders geen kans krijgen, maar er waarschijnlijk graag hadden gestaan. 

Blijkbaar heeft Ajax liever een bijna vol vak dan met een klein beetje moeite een volledig vol en fanatiek uitvak. Hoe dan ook, maak ze gek daar in Alkmaar.

Ik spreek jullie op Woudestein weer.

Aanbevolen

Verse haring en wit-rood-wit vlagvertoon in vrieskou Velsen-Zuid