• Stem hier op jouw Ajacied van de Wedstrijd

Terug in de tijd
Voordat we het over de wedstrijd gaan hebben, is het goed de setting even te beschrijven. Het kleinschalige Tolka Park voerde ons namelijk terug naar lang vervlogen tijden. Een stadionnetje omringt door arbeiderswoningen, met een smal veld en aftandse tribunes. Waar de opvallend ruime perskamer doordeweeks ook dienst doet als gym.

Geen luxe leren stoelen langs het veld voor de spelers, maar een simpele dug-out met houten bankjes. Een perstribune waar een dikke laag stof en spinnenwebben van de tafeltjes geveegd moesten worden en waar de elektriciteitskabels met tyraps vastgemaakt zaten aan roestige balken. Een stadion waar het gras niet werd bewaterd door een modern sproeisysteem, maar door een materiaalman die gewapend met een grote gele brandslang over het veld liep.

Daar, op het knusse Tolka Park, moest Ajax het tweeluik met Shelbourne voltooien, om zo door te dringen tot de play-offs van de Confrence League. Gesteund door 306 Ajacieden, die plaatsnamen in het ‘uitvak’. Dat zetten we bewust tussen haakjes, omdat de gastensector gewoon het uiteinde van de lange zijde betrof. Eveneens dicht op het veld en zonder netten of ander moeilijk gedoe voor je snufferd.

Opstelling op de schop
Míchel koos er in Dublin voor zijn opstelling flink op de schop te gooien. Zo zagen we basisplaatsen voor onder meer Maarten Paes, Julian Brandt, Maher Carrizo, Marcos Leonardo en Oliver Edvardsen. De Noorse linksbuiten nam de plek over van Mika Godts, die negentig minuten op de bank bleef. Dat had ongetwijfeld ook te maken met het nieuws dat Paris Saint-Germain een flink verhoogd bod op de flankflitser in Amsterdam heeft neergelegd.

Vuur, Brandt, alles
In de openingsfase van de wedstrijd konden we bij momenten weinig zien. Het lage dak van het stadion - bestaande uit golfplaten en daaronder hangende TL-buizen - blokkeerde deels het zicht, maar dat deden ook de Shelbournesupporters die met enige regelmaat voor onze neus stonden. Daar hadden ze alle reden toe, want de thuisploeg legde het meeste vuur in de wedstrijd.

Tot driemaal toe kwam Shelbourne eruit. Het leverde weliswaar geen grote kansen op, maar toch… Het vonkje sloeg wel over op de toch al enthousiaste fans die massaal in het rood naar de wedstrijd waren gekomen. 

Uitgerekend Brandt doofde het vuurtje bij de Ierse supporters tijdelijk door de openingstreffer voor zijn rekening te nemen. De Duitser kreeg de bal terug uit een hoekschop, om hem vervolgens de zestien in te brengen. Na een subtiel overstapje van Blind rolde de bal zo het doel in. Ajax op voorsprong, niks aan de hand. Althans, dat zou je zeggen. 

Slechts vier minuten later stond het alweer gelijk. Evan Caffrey nam het doel van afstand onder vuur en zag zijn poging van richting worden veranderd. Paes was daardoor kansloos. Een rij voor ons duikelden de supporters werkelijk over elkaar heen. Volop lawaai, gebalde vuisten en toch weer een stadionnetje in vuur en vlam.

Gaaei poeiert raak
Ajax moest dat vooral zichzelf aanrekenen. De ploeg van Míchel was weliswaar de bovenliggende partij, maar bracht zich onnodig in de problemen. Gelukkig maakte Anton Gaaei er zes minuten voor rust alsnog 1-2 van. Hij ontving de bal ietwat gelukkig, maar schoot daarna ouderwets hard raak. Dat kun je wel aan hem overlaten.

Is het een idee de Deense rechtsback om te scholen tot aanvaller? Scoren kan hij als de beste. Afijn, zo zochten de mannen van Míchel alsnog met een voorsprong de kleedkamers op.

Míchel woest
Het werd er na rust – met Youri Baas voor Daley Blind – niet beter op. Meermaals stond Míchel woest langs de lijn omdat er van alles misging in de organisatie. Hij was boos op Carrizo, op de scheidsrechter en wat al niet meer. Brandt en Leonardo werden vervolgens vervangen door Abdellah Ouazane en Tolu Arokodare.

Ajax mocht zich in de vingers knijpen dat de gelijkmaker van Milan Mbeng werd afgekeurd wegens buitenspel. We zitten nog heel vroeg in het seizoen, maar toch is het enigszins zorgelijk hoe de ploeg zich bij vlagen presenteerde in Dublin. Tegen Shelbourne, dat toch allerminst een hoogvlieger is. Met Caio Henrique en de van een blessure teruggekeerde Dies Janse als laatste invallers leek een nipte zege in de maak, maar zelfs dat resultaat werd nog weggegeven. Sean Moore schoot raak in de verre hoek.

FC Sion laatste horde
Ondanks het gelijkspel wacht Ajax – na de eerdere 3-1-zege in Amsterdam – nu een dubbele ontmoeting met het Zwitserse FC Sion. Als de Amsterdammers die laatste horde succesvol nemen, zijn zij verzekerd van deelname aan het hoofdtoernooi van de Conference League. De ploeg van Míchel reist komende week af naar Zwitserland, waarna een week later de return in Amsterdam op het programma staat.

Voor het zover is, gaat de eredivisie echter gewoon verder. Met zondag sc Heerenveen-thuis als eerstvolgende krachtmeting.