• Ajax Life Podcast #254 - Dublin bevalt beter dan Ajax
  

Hey, Remco! Heb je het leuk gehad in Dublin?
“Het was heerlijk. Veel gezopen en weinig geslapen. Je kent het wel. We zijn net geland op Schiphol, maar het was een mooi tripje.”

Je had alleen geen wedstrijdkaartje...
“We waren met z’n drieën. Een maat had wel een kaartje. Niels en ik niet. We wilden sowieso naar Ierland. De wedstrijd zouden we dan wel in de kroeg kijken, al wisten we toen al dat we wilden proberen om alsnog binnen te glippen.”

Wat hebben jullie geprobeerd?
“Er waren een aantal opties, waarbij de optie met z’n tweetjes een vak opstormen al snel afviel, haha!”

Haha, helder. Wat werd plan B?
“We vroegen nog of we bij een Ier vanuit zijn tuin mochten kijken, maar daar leek hij niet heel happig op. Toen zijn we om het stadion heen gaan lopen om te kijken wat onze opties waren. Dat was nog niet zo makkelijk, want zo toegankelijk is het allemaal niet. Met Google Maps kwamen we een heel eind. Ondertussen sloot een andere gozer aan, van wie ik de naam niet meer weet. Dat was wel lachen.”

Vertel!
“Via Google Maps keken we dus wat onze opties waren. Waar konden we omhoog klimmen? Eerst probeerden we het bij een tankstation, maar daar kwamen we niet verder, dus klauterden we weer naar beneden. Uiteindelijk klommen we bij een achtertuin over twee hekken en stonden we op een soort honkbalveld. Daar zochten we verder tot we in een weiland terecht kwamen.”

Aanbevolen

Ajacieden genieten van Dublin en Tolka Park, niet van Ajax

Lekker verhaal wel. En toen?
“We zagen de lichtmasten en hoorden het stadiongeluid. We gingen dus de goede kant op, maar liepen tegen de Tolka Rivier aan. Die ligt achter Riverside End, de tribune van de fanatieke Shelbournesupporters. We moesten dus het water over.”

En dat lukte?
“Ja, maar wel met moeite. We zagen allemaal meubels staan. Mogelijk van een zwerver, of zo. Daarmee probeerden we een dam te maken waarmee we konden oversteken. De stroming was echter te sterk, dus de meubels dreven weg. Ze zijn wel goed schoon nu, haha!”

Dat plan viel dus letterlijk in het water…
“Ja, dus dan maar gewoon met blote poten door het water banjeren. We zouden hoe dan ook aan de overkant komen.”

Dat is duidelijk gelukt. En toen?
“Tja, toen waren we er nog niet. We klommen aan de andere kant naar boven door takken en struiken heen. Daar liepen we tegen een muur van drie meter hoog aan. Er stond een boom. Daar klommen we een voor een in, waardoor we bovenop de muur terecht kwamen. Daar konden we de wedstrijd door een hek heen volgen. Het zicht op het veld was prima!”

Maar jullie werden gespot, toch?
“Shelbournesupporters op de Riverside vonden het wel mooi. We kregen veel duimpjes. Een eerste steward vond het ook allemaal prima, maar een tweede wat minder. Toen stond er ineens allemaal politie. We hadden de keus: blijven zitten of gewoon weggaan. We kozen voor dat laatste. Via dezelfde boom, het water, het weiland, het honkbalveld en de achtertuin weer terug. Toen we in een pub terecht kwamen, was het inmiddels rust.”

De tweede helft keken jullie dus in de pub. Dat was vast genieten...
“Het was niet best, nee. Maar deze trip was hoe dan ook fantastisch!”

Aanbevolen

Regeer baalt van slordig Ajax en pingpongduel in Dublin