
In de geest van Appie: RvT en Verenigingsraad SV Ajax krijgen workshop reanimeren
Met de financiering van twee draagbare defibrillatoren helpt Supportersvereniging Ajax de Nouri Foundation bij het volbrengen van een missie: verbinding creëren in een (hart)veilige wereld. Als tegenprestatie kregen onze Raad van Toezicht en Verenigingsraad in de Johan Cruijff Arena een workshop reanimeren.
Een ogenblik is het stil in de Belgradozaal als de opmerking wordt gemaakt dat de Nouri Foundation er eigenlijk niet had moeten zijn. De tragedie in Oostenrijk, negen jaar geleden alweer, komt even akelig dichtbij. Iedereen is geraakt en in gedachten verzonken.
Bestuurslid Abderrahim Nouri herkent het wel. Hij maakt het niet voor niets zo persoonlijk. Bij hem duurde het lang voordat hij dat beeld van zijn onfortuinlijke kleine broertje een beetje naar de achtergrond wist te verdringen. “In het begin had ik er moeite mee bij elke reanimatiecursus die wij gaven. Steeds zag ik Abdelhak na zijn hartstilstand liggen op dat veld. Dat gevoel van onmacht is niet te beschrijven.”
Hoe je intens verdriet kunt omzetten in positieve energie, bewees de familie in 2022 door de Nouri Foundation op te richten. Inmiddels is het een volwaardige organisatie, met een bestuur en een directie, prominente ambassadeurs en vier kernwaarden: bescheidenheid, geloof, toegankelijkheid en verbinding. Daar zou ook ‘daadkracht’ best aan mogen worden toegevoegd, want er worden ferme stappen gezet. Vanaf 14 december hangt de defibrillator van de supportersvereniging bij DCG, waar de talentvolle Appie ooit begon.
Het doel is 34 – Nouri’s rugnummer – van die zogeheten AED’s te verspreiden over het hele land. Buiten de ziekenhuizen vinden er wekelijks 330 reanimaties plaats in Nederland, waarbij de eerste zes minuten cruciaal zijn. “Daarom is het een belangrijke boodschap die wij verkondigen,” zegt Abderrahim Nouri na de workshop. “Neem deze kennis mee naar huis, deel het met familie en vrienden. Mijn broertje was jong en fit. Het kan iedereen overkomen, zonder aankondiging. Dat besef dringt pas tot je door als het opeens in je eigen kring komt. En dan is het vaak te laat.”
Al op jonge leeftijd bleek Abdelhak over verbindende gaven te beschikken. De verhalen over zijn sterke band met buurtkinderen of Ajaxsupporters, schooldirecteur of burgemeester zijn talrijk. Nobele daden verrichtte hij meestal in stilte. Abderrahim: “Hij deed het door zichzelf te zijn. Wat ons helpt, is dat hij zo geliefd was. Niet alleen landelijk, ook wereldwijd krijgen wij enorm veel steun. Wij wilden graag iets terugdoen en dan is dit een mooi initiatief. Grote instanties en verenigingen zitten niet stil. Ajax nam bijvoorbeeld nooit een AED mee naar uitwedstrijden, nu wel. Het kan levens redden. Er is dus een hoop goeds uit voortgekomen. Dat maakt ons trots.”
‘Wat wij nu doen met elkaar, doen we voor én namens mijn broertje.’
Bij alle evenementen naast de reanimatiecursussen, zoals een iftar en padeltoernooi, is Abderrahim betrokken. Dit is hoe zijn nieuwe leven eruitziet: een boegbeeld tegen wil en dank. “Ja, het is wrang. Ik had me mijn toekomst natuurlijk anders voorgesteld, maar dat neem ik voor lief. Wat wij nu doen met elkaar, doen we voor én namens mijn broertje. Het is triest dat hij de dupe moest worden. Aan de andere kant: er is in mijn ogen geen ander die het geduld kan opbrengen dit te dragen. Hoe hij met zijn situatie omgaat, zo positief en mentaal sterk… Echt, dat is next level. En dat kan geen toeval zijn.”
Thuis bij Abdelhak in Amsterdam-West brengt Abderrahim dagelijks verslag uit over het baanbrekende werk van de Nouri Foundation. “De fout die vaak wordt gemaakt in dit ziektebeeld, is dat je iemand niet meeneemt in de gesprekken terwijl hij of zij in dezelfde kamer is. Wij doen dat wél. Dat heeft een positief effect, merken we. Mensen die er beter uitgekomen zijn dan Abdelhak, gaven achteraf aan hoe moeilijk ze het vonden dat ze daar lagen er nergens bij betrokken werden. Zij hoorden en begrepen alles, waren alleen locked-in. De bevestiging krijgen wij van mijn broertje.”
De inmiddels 29-jarige Abdelhak wordt dag en nacht verzorgd door zijn familie. Soms geniet hij op zijn dakterras even van de zon. Abderrahim: “Zolang hij nog onder ons is, blijven wij krachtig. Het kost energie. Alles draait om de zorg. Voor niemand is het een last. Ik kan me ook geen leven zonder hem voorstellen. Vanuit ons geloof is er sprake van acceptatie, maar het stukje gemis went uiteraard nooit. Je mist zijn stem, zijn gelach, zijn kattenkwaad.”
“Ik praat als een broer, maar ik heb nu zelf een zoontje van vijf en dan doet het nóg meer met je. Hij voetbalt al, bij AFC, en is er erg bedreven in. Bovendien lijkt hij op Abdelhak, met zo’n oversized shirt en de bal die tot zijn knieën komt. Ook hij kan slecht tegen zijn verlies. Het enige verschil is dat hij linksbenig is. Mijn vader vindt het moeilijk om te komen kijken. Je krijgt er kippenvel van en flashbacks. Ik zie mijn broertje als het ware opnieuw opgroeien. Zo bizar… Maar het doet me óók goed.”
Actueel

Altijd op de hoogte?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Volg ons op sociale media
Luister naar de Ajax Life Podcast!
Voor en door supporters
Lekker luisteren, gewoon doen!

Sluit je aan bij onze ruim 155.000 leden!
vanaf €15,- tot einde seizoen
Jouw voordelen
Welkomstcadeau
Tijdens evenementen dichtbij spelers
Heel veel korting, acties en prijzen
Voorrang bij kaartverkoop en
nog veel meer!







