Ruim 32 minuten duurde het voordat Jong Ajax op eigen veld voor het eerst gevaarlijk werd tegen Roda. Don O’Niel strandde met zijn poging in de korte hoek echter op doelman Justin Treichel.

Diens collega Paul Reverson had het in het voorafgaande halfuur dan ook een stuk drukker. De doelman redde drie keer en moest eenmaal buigen voor een afstandsschot van Jack Cooper-Love, die slordig balverlies in de opbouw van Mylo van der Lans genadeloos afstrafte.

De verdediger herstelde zijn eerdere fout een kleine tien minuten later door de opbouw van de Limburgers te verstoren, waarna de bal in de voeten belandde van Tijn Peters. De goed spelende middenvelder aarzelde niet en haalde van een meter of twintig succesvol uit met links: 1-1.

De bal lag amper twee minuten later alweer achter Reverson. De doelman was kansloos op een bal uit de kluts die voor de voeten van Anthony van den Hurk viel. Hoewel de Ajacieden appelleerden voor buitenspel, was daarvan geen sprake, omdat Johnson dat ophief.

De 1-2-ruststand was op dat moment volledig verdiend. Jong Ajax speelde onsamenhangend en met weinig offensieve drang. De aanvallers – spits Skye Vink voorop – stonden op een eiland. Wie zuiver keek naar de gecreëerde Limburgse kansen, kon alleen maar concluderen dat de sportieve schade veel groter had kunnen zijn.

Jong Ajax speelde in de tweede helft een stuk feller en aanvallender. De ploeg zette eerder druk en beet meer van zich af. De mooiste aanval van de avond resulteerde in de gelijkmaker.

Peters stuurde O’Niel op rechts met een steekpass weg, waarna Johnson de voorzet bij de tweede paal bewust terug kopte naar Nassef Chourak. De aanvoerder, die vertrekt naar het Zweedse Kalmar FF, tikte na een klein uur spelen met het hoofd binnen.

Er gebeurde daarna weinig sprankelends. Beide teams streden, maar creëerden weinig. Weijs kwam de nieuwsgierige Ajacieden tegemoet en liet Maximilian Ibrahimovic twintig minuten voor tijd zijn officiële debuut maken.

Aanbevolen

Drie dingen die je moet weten over Villarreal - Ajax

De aanvaller nam voorin de plaats in van Pharell Nash, maar viel in de volle schijnwerpers vooral op door twee overtredingen na slordig balverlies, die hem uiteindelijk een gele kaart opleverden.

De energie was er in de spannende slotminuten bij de meeste spelers wel uit, al bleven beide ploegen spelen voor de winnende treffer. Die viel niet. Het gelijkspel was gezien het spelbeeld terecht, vond ook Johnson.

“We begonnen de eerste helft wat zwakjes. We speelden niet als team. Dat gaf de trainer ook aan in de rust,” zo vertelt hij achteraf aan Ajax Life. “Dan zie je dat we de tweede helft weer vol druk geven en beter spelen. Ik kan leven met de uitslag. We waren niet slechter, maar ook niet beter.”

De Almeerder was blij dat hij weer eens op zes mocht spelen. “Het ging verdedigend en aan de bal prima. En ik ben blij met mijn assist op Nassef. We spraken afgelopen seizoen af dat ik voor mijn ontwikkeling centraal achterin zou gaan spelen, maar sindsdien bleef dat zo.”

“Centraal achterin is leuk, maar de zes is mijn favoriete positie. De trainer bepaalt, maar ik heb wel in een gesprek aangegeven dat ik hoopte weer eens op zes te spelen. Die kans zou weer komen, zei hij. Ik moest gewoon geduld hebben. Ik ben wel completer geworden als voetballer. Als centrale verdediger moet je meer praten. Het verdedigend positioneren, is ook verbeterd, al kan het nog steeds veel beter.”

Als zijn vertrekkende teamgenoot Chourak voorbijloopt nadat hij een Ajaxsupporter zijn laatste kicksen heeft gegeven, gaat het ook over de toekomst van Johnson. “Ik blijf dit seizoen gewoon bij Ajax,” lacht hij. “Ik hoop stiekem op een kansje bij Ajax 1. Mijn doel voor 2026 is dat ik mijn debuut mag maken.”

Hoewel Johnson zijn seizoen als wisselvallig samenvat, voelt hij wel dat er een stijgende lijn in zijn spel zit. “Ik speelde goede wedstrijden, maar ook een paar waarin je me niet zag. Ik moet constanter presteren en elk duel de beste versie van mezelf laten zien.”

De Ajacied loopt al sinds zijn zevende jaar op De Toekomst en zat tegen Feyenoord bij de selectie. “Zit je opeens op de bank in een volle Johan Cruijff Arena. Dat was een kinderdroom die uitkwam. Ik hoopte dat ik mocht invallen. Helaas kwam dat er niet van, maar het was een mooie dag voor mij en mijn familie. Ik had tien kaarten geregeld, maar ik had er zo veertig kwijt gekund.”

Aan zijn gedrevenheid zal het niet liggen. Zeker niet na Feyenoord-thuis. “Er verandert eigenlijk niets, maar ook wel iets. Soms denk je dat je nog ver van Ajax 1 verwijderd bent, maar als je dan op de bank mag zitten, besef je hoe dicht je er eigenlijk bij zit. Dat motiveert enorm.”

Aanbevolen

TV-tip: zo mis je niks van uitduel met Villarreal