Amrabat over zijn rol: ‘Ik wil niet gelijk de betweter uithangen’

“De teleurstelling overheerst,” zo antwoordt Amrabat op de vraag met welk gevoel hij achter de persdesk zit. “Ik ben blij dat ik mijn debuut maakte in een uitverkocht huis. Het was een warme ontvangst. Maar als je verliest, kun je nooit blij zijn,” vervolgt de middenvelder, die Ajax voor rust best aardig zag voetballen.

“We speelden over het algemeen een goede wedstrijd. We creëerden goede kansen en het spel ging gelijk op. We probeerden Tolu Arokodare te vinden en met lopende mensen eroverheen te klappen. Daar werden we aantal keer gevaarlijk door. Als we vaker hadden gescoord, was het perfect geweest.”

Die mogelijkheden kreeg Ajax zeker. Zo knalde Davy Klaassen over vanuit kansrijke positie en had Steven Berghuis de bal voor het inschieten, maar prikte hij naast. “Je moet nooit naar één moment kijken,” vindt Amrabat. “Maar als je op dat moment scoort, wordt het een hele andere wedstrijd. Dat zou een mentale tik voor PSV zijn.”

Die mentale tik kreeg Ajax uiteindelijk zelf. PSV kwam vlak voor rust op een 2-1-voorsprong. De energie leek in de tweede helft weg te vloeien, totdat de vlam in de slotfase volledig in de pan sloeg. Ruben van Bommel kwam als een kamikazepiloot invliegen en beukte Bouwman omver. De scheidsrechter hield het bij een gele kaart.

Bouwman hield daar een geneusd borstbeen en een gekneusde long aan over. Natuurlijk wordt Amrabat naar dat moment gevraagd. “Ik wil er niet te diep op ingaan. Dat is aan de scheidsrechter en aan de VAR. Ik wil niet op hun plaats gaan zitten, maar iedereen zag wat daar gebeurde. Wat vond jij?” zo kaatst Amrabat de vraag terug.

De Marokkaans international krijgt als antwoord dat een rode kaart op zijn plek was geweest. “Dat vond ik ook. De VAR moet de scheidsrechter roepen, want hij ziet het een paar keer in de vertraging. Maar als hij het niks of niet genoeg vindt, houdt het op. Je kunt wel naar de scheidsrechter wijzen, maar ik vond dat hij een goede wedstrijd floot.”

Youri Baas – normaal gesproken een rustige jongen – was woest op Van Bommel. De verdediger vloog gelijk op hem af. Amrabat begrijpt dat wel. “Voetbal is emotie. Dat moet je erin houden. Ik zou nooit zeggen dat je iemand op z’n bek moet slaan, maar ik snap zijn reactie. Hij schrikt. Ik zag het ook voor mijn neus gebeuren. Aaron kwam hard neer. Ik vind het alleen maar mooi dat je voor je teamgenoten opkomt.”

Hoewel Amrabat tijdens zijn vakantie en in Turkije doortrainde, mist hij nog wedstrijdritme. “Als de trainer me had gevraagd te beginnen, dan had ik geen ‘nee’ gezegd. Maar of het slim was geweest, is een tweede. Ik speelde nu een halfuur en voel me goed. Ik ben nog niet honderd procent, maar dat komt wel.”

Met de dertigjarige Amrabat hengelde Ajax veel ervaring binnen. Dat is altijd fijn in een selectie met jonge spelers. “Ik wil niet gelijk de betweter uithangen, maar waar ik kan helpen met mijn ervaring, doe ik dat. Ik probeer jongens te ondersteunen en vertrouwen te geven. Op deze positie is het belangrijk dat je voor balans zorgt en iedereen om je heen goed neerzet, zodat het team in zijn kracht komt.”

Ondanks de nederlaag tegen PSV, heeft Amrabat vertrouwen in een mooi seizoen. “Ik zie hoe we elke dag werken. We hebben een goed team met veel kwaliteit en een hele goede trainer. Het is normaal dat het nog niet perfect is. We zitten aan het begin van het seizoen. Met alle nieuwe spelers beginnen we opnieuw aan de voorbereiding. We hebben tijd nodig, maar die hebben we eigenlijk niet. We moeten zorgen dat het snel in elkaar valt,” besluit hij.