Visitekaartje

Er zijn spelers die bij een nieuwe club eerst moeten wennen aan het systeem, de trainer en de hoge verwachtingen. Ik denk dat Simon Adingra al die dingen overslaat. Met dank aan zijn kapper.

Bekijk het kapsel van Adingra en je snapt echt meteen: de Ivoriaanse winger is niet naar Amsterdam gekomen om onopvallend te zijn. De bovenkant is keurig zwart, de zijkanten strak en dan ineens… POEF! Een blonde landingsbaan. Of een soort bliksemschicht.

Ajax deelde deze week trainingsbeelden en de lach was veelvuldig zichtbaar op het gezicht van de flankspeler. Supporters zien Adingra en zijn kapsel zaterdag mogelijk voor het eerst in actie in de Johan Cruijff Arena. Daar kijk ik naar uit, want als er één nieuweling is naar wie ik onwijs nieuwsgierig ben, dan is het wel Adingra.

Mocht Adingra zaterdag meteen een paar NEC-verdedigers dollen, dan sluit ik niet uit dat zij simpelweg werden afgeleid door zijn coupe. Eerst zien ze een flits van blond haar, vervolgens zijn ze hem volledig kwijt en ligt de bal al in het net. Althans, op zoiets hoop ik.

Er was ergens een kapper die naar Adingra keek en samen met de speler besloot: we laten vandaag geen enkele vorm van twijfel toe.

Het mooie is dat Adingra meteen een statement maakt met de blonde streep in zijn haar. Dit is sowieso geen kapsel waar je op een doodnormale ochtend vanzelf mee wakker wordt. Nee, hier is goed over nagedacht. Er was ergens een kapper die naar Adingra keek en samen met de speler besloot: we laten vandaag geen enkele vorm van twijfel toe.

En dat is precies de juiste mentaliteit voor een aanvaller bij Ajax. Je kunt in Amsterdam best een beetje bescheiden en nog niet topfit binnenkomen. Even kennismaken, rustig meetrainen, vertellen dat je blij bent met de club en alles. Maar Adingra dacht kennelijk: nee, laten we eerst maar eens zien of ze mijn kapsel aankunnen.

Daarmee ligt de lat voor zaterdag meteen hoog. Ik gok dat Adingra zich na een uur langs de zijlijn meldt. Een gewone invalbeurt is eigenlijk niet meer voldoende. Bij zijn eerste balcontact moet er iets gebeuren. Een heerlijke panna. Een gevaarlijke dribbel. Een panklare voorzet. Desnoods alleen een dreigende blik richting de rechtsback van NEC.

Want met zo’n visitekaartje op je hoofd kun je moeilijk dertig minuten onzichtbaar over het veld lopen, toch?