Zoals altijd ben ik veel te vroeg, maar de trouwe vrijwilligers op het sportpark laten mij toch binnen. Het is een gastvrije club met uitstekende koffie. Clubvoorzitter Edwin komt een handje geven. “We zijn supertrots dat Ajax deze week bij ons traint,” zegt hij.

Sportpark De Bosrand doet z’n naam eer aan, want de rij bomen rond het veld waar Ajax traint, is prachtig. Edwin vertelt fier over de fraaie tribune en mooie kantine. “Niet gek voor een vierdeklasser, hè? De tribune is volledig door vrijwilligers gebouwd. We promoveerden afgelopen seizoen uit de kelderklasse.”

Bliep! Ajax laat via een pushmelding op mijn telefoon weten dat Daley Blind inderdaad terugkeert. De inmiddels gearriveerde Menno Geelen vertelt dat de routinier ook direct meetraint en zich de avond ervoor al meldde in het spelershotel.

Er is dus blijheid over de terugkeer van Blind, maar de algemeen directeur krijgt onverwacht de krasse vrijwilligster Gerrie op z’n dak. “Ja, maar die achttienjarige verkopen jullie gewoon,” klinkt ze fel. Ze doelt natuurlijk op Sean Steur. Hij is op weg naar Newcastle United FC.

Eén voor één druppelen de spelers binnen. Onder hen dus ook Blind. Zijn lach is mooi en vertrouwd om te zien. Hij is thuis.

Met Gerrie is een mooi persoon genoemd. Ze is al sinds 1988 verbonden aan V.V. Stroe. Ook zij is trots op het huidige onderkomen. “Welkom in het San Siro van de Veluwe,” zegt ze lachend. “Door de vele bomen moeten we hier wel veel met bladblazers aan de slag, maar er is nu geen blaadje te zien.” 

Gerrie heeft gelijk. Het lijkt me een feest op dit veld te trainen. In de hoek van het veld leunen twee grasmeesters op harken en prikkers. “Dit is genieten, hoor. Het veld ligt er prachtig bij. Volop eer van ons werk,” klinkt het tevreden.

Edwin vertelt me ondertussen dat de Ajacieden wat verderop in hotel Bilderberg verblijven. Het is vanuit Garderen naar het trainingsveld zo’n 4,2 kilometer fietsen voor de spelers. Dat doen ze elke ochtend door een werkelijk prachtige omgeving.

Eén voor één druppelen ze binnen. Onder hen dus ook Daley Blind. Zijn lach is mooi en vertrouwd om te zien. Hij is thuis. We spotten Jordi Cruijff ook. In de hoek van het veld, met z’n telefoon aan z’n rechteroor en een ernstige blik. We krijgen hem helaas niet te spreken. Hij is nog lang niet klaar. We zijn benieuwd hoeveel persberichten we nog krijgen.

Aanbevolen

Blind laat zich meteen gelden tijdens training