Een van felbegeerde kaartjes uit 1992 voor de finale . © Ajax Life

De Supportersvereniging Ajax bestaat 25 jaar. We blikken terug op onze eigen levensloop. Vandaag: de kaartverkoop bij stadion De Meer, voor de finale Ajax - Torino in 1992, was een extra aanleiding voor het Ajaxbestuur om te zeggen: we hebben echt een supportersvereniging nodig.

Je kunt zeggen dat de cirkel rond is. Vandaag, 25 jaar later, staan de eerste supporters bij de stadionkassa’s om hun kaart op te halen voor Ajax - Manchester United. De finale in Stockholm. De orde en de rust die je ziet, zijn totaal onvergelijkbaar met het kopen van kaartjes op 20 april 1992. 

NRC scheef toen een dag later: “Twaalf mensen zijn zaterdagochtend bij het Ajaxstadion De Meer lichtgewond geraakt in het gedrang, toen zeker 8000 voetballiefhebbers een kaartje probeerden te bemachtigen voor het duel met Torino op woensdag 13 mei.”

“Ongeveer duizend mensen hadden de nacht doorgebracht bij stadion De Meer. Om zes uur stonden al 2000 mensen voor de loketten. Binnen twee uur was de rij uitgegroeid tot 7000 supporters. Iedereen kon maximaal vijf kaarten kopen.”

“De gewonden vielen vooral voorin de rij wachtenden, omdat supporters achteraan begonnen te dringen. Verscheidene mensen liepen daarbij snijwonden op door gebroken glas. De kaarten die voor vrije verkoop beschikbaar waren gesteld, waren om half elf, twee uur na het begin van de verkoop, al bijna uitverkocht. Er stonden toen nog ongeveer 7000 mensen te wachten in de hoop een toegangsbewijs te kunnen bemachtigen.”

De 7000 seizoenkaarthouders van Ajax konden al eerder één kaartje kopen. Torino kwam met 3500 uitfans naar Amsterdam.

Menno Pot ging in 1992 als jonge supporter ook ’s nachts in de rij staan voor kaartjes. In de komende Ajax Life staat een verhaal over zijn ervaringen. “De uren verstrijken, Het wordt dag. Ik sta bijna vooraan, tussen de hekjes voor het kassahokje, maar het wachten is niet comfortabel meer. De druk van achteren wordt groot, ik moet in het gedrang mijn rugtasje loslaten.” En: “Waar het hekje urenlang in mijn maag drukte, is mijn huid bont en blauw. Maar het was het waard. Ik heb kaartjes. Vak L.”

Toenmalig Ajax-voorzitter Michael van Praag zei in 1992 tegen het NRC dat de kaartverkoop in de toekomst “anders georganiseerd zal worden”. Hij zei ook dat hij van het incident “geleerd” had. Betere registratie van supporters, clubcards en goed geregelde kaartverkoop. Een supportersvereniging kon daarbij helpen. En zo geschiedde.

Het complete verhaal van Menno Pot, inclusief de eerste finalewedstrijd in Turijn, staat in de krant Ajax Life die vrijdag bij onze leden op de mat valt. Nog geen lid? Meld je dan hier aan voor het volgend seizoen!

Reacties