Qua sentiment is er geen mooiere wedstrijd dan de klassieker. © Pro Shots

Het was zondag een bijzondere klassieker voor mij. Dat komt zo: mijn twaalfjarige dochter Emma heeft verkering met de elfjarige Thomas. Een innemend en prima baasje, maar wel voor Feyenoord. En dus zat ik ineens met een soort van kleine Rotterdammer op de bank.

Zaterdagmorgen kwam Thomas bij het voetballen van zijn én mijn meisje kijken. Dus ik vroeg hem of hij al een beetje zin had in Feyenoord - Ajax. “Nou, daar wilde ik het nog met u over hebben,” stak hij pittig van wal. “Mag ik die bij jullie kijken?”

Tja, dan zeg je geen nee. Ik niet tenminste. Sterker nog, het leek me best grappig. “Natuurlijk mag dat, maar als Feyenoord scoort en jij juicht, dan zet ik je in de achtertuin,” hoor ik mezelf zeggen. “Dat is goed hoor, dan kijk ik wel door het raam verder,” is de verkering van dochterlief ad rem.

Het laatste fluitsignaal bij Emma klinkt en moegestreden meldt ze zich langs de kant. Vriendje Thomas vangt haar op en kwaakt enthousiast dat hij zondag de klassieker bij ons komt kijken. “Ik hoop dat Feyenoord wint,” zegt hij nog. “Dan maak ik het uit,” is Emma snoeihard. “Oh, dán hoop ik dat Ajax wint,” kiest het vriendje eieren voor zijn geld. Ik hoor het allemaal met een glimlach aan.

Thomas drinkt graag cassis. Ik pak mijn kans en giet het goedje in een Ajaxglas.

Zondagmiddag geklop op de voordeur. We leven dan vijf minuten voor de aftrap. Ik doe open en een vrolijke schoonzoon stapt over de drempel, doet netjes zijn schoenen uit en duikt naast Emma op de bank. Hij draagt geen Feyenoordshirtje. Emma is wel in wit-rood-wit gestoken. Het staat dan toch al een soort van 0-1 voor Ajax, wat mij betreft.

De spelers betreden al het veld. Snel schenk ik wat drankjes in. Thomas drinkt graag cassis. Ik pak mijn kans en giet het goedje in een Ajaxglas. Kijk, zo ben ik dan ook wel weer. Als ik enig verzet kan plegen, dan laat ik dat natuurlijk niet na.

Ik moet toegeven, het blijkt prima voetbal kijken met de schoonzoon. Hij vindt Kuyt bijvoorbeeld ‘vet oud’. Emma is dat met hem eens. Ik niet, want ik ben ouder dan Kuyt, dus ja. Als Dirk op zeker moment de bal over pegelt, denk ik ‘kut-Kuyt’ te horen achter mij. Wederom eens. Puntje voor de schoonzoon.

Dan duikt Kasper Dolberg plots op voor het vijandelijke doel. Een heerlijk subtiele voetbeweging later ligt de bal in het net. Ik spring juichend en uit stilstand een meter of drie omhoog vanaf de bank. Ik schreeuw zo hard dat de schoonzoon nu wat witjes op de bank zit. Geschrokken.

Hij krijgt echter zijn kans op revanche als opa Kuyt met een uiterste krachtsinspanning voor Mitchell Dijks opduikt en zijn kop tegen de bal zet. Andre Onana vliegt, maar is te laat: 1-1. Emma gooit met een kussen en ik buig het hoofd. Thomas dartelt en huppelt nu juichend door mijn huiskamer.

Ik kan dat goed hebben. Thomas gaat niet de achtertuin in. Prima ventje.

Reacties