We missen bij Ajax de bloed-zweet-en-tranen-mentaliteit van Klaassen. © Pro Shots

Vooraf toegegeven, ik ben een echte clubsupporter en niet direct een fanatieke Oranjefan. Wel ben ik een echte voetballiefhebber, vandaar ook van jongs af aan natuurlijk Ajacied. Ik zie bijna alles in het stadion of op tv. Helaas zie ik ook overeenkomsten.

Ik vind het best jammer dat Nederland nu opnieuw een eindtoernooi moet missen. Gezien de huidige lichting is dat wellicht ook logisch. Hoewel het mij toch frappeert dat gisteren tijdens de wedstrijd tegen het inmiddels voor de play-offs geplaatste Zweden juist Oranje was dat de bovenliggende partij was. 

Vooral in de eerste helft vlogen de plaggen uit de grond en wist Nederland voortdurend druk te zetten op de tegenstander. Gevolg: een 2-0 ruststand, waar het misschien ook wel meer had kunnen zijn. 

De mentaliteit en de wil om te winnen was overduidelijk aanwezig. Iets waar het de eerdere wedstrijden regelmatig aan ontbrak. Dat konden wij zelf zien, maar ook de inmiddels als international gestopte aanvoerder Arjen Robben gaf keer op keer in interviews aan dat juist dat gevraagd werd in internationale topwedstrijden: mentaliteit! 

Een ontboezeming: ik ben een positief mens en lang heb ik dan ook de hoop gehad dat Ajax het dit seizoen - ondanks de dramatische voorbereiding en het missen van Europees voetbal - wel op de rails zou krijgen. Stiekem heb ik die hoop nog steeds.

Helaas hebben wij punten laten liggen in wedstrijden waar die punten voor het oprapen leken: Heracles en ADO Den Haag uit en thuis tegen Vitesse. Laatstgenoemde club werd eerder die week door Amsterdamse bluf nog uitgeschakeld in het bekertoernooi, door onze stadsgenoot Swift.

Aanvallen, aanvallen - en als dat niet lukt - nog een keer aanvallen!

Met een selectie die in mijn optiek goed genoeg moet zijn voor de Nederlandse competitie, slagen wij er nog niet in om in de genoemde wedstrijden driepunters te scoren. Gelukkig ging het uit tegen sc Heerenveen wel goed.

Aan de ervaring kan het dit jaar zeker niet liggen, want in elke linie staat er zeker één ervaren speler. Achterin met Joël Veltman en Nick Viergever, op het middenveld met Hakim Ziyech, Lasse Schöne en Siem de Jong en voorin met Klaas Jan Huntelaar en Amin Younes zou je zeggen dat er voldoende ervaring is. 

Ook de staf lijkt mij met Dennis Bergkamp en Hennie Spijkerman voldoende ervaringsjaren te hebben en in de directie is in balans, met een mix van voetbal- en zakenmensen. Zowel in het veld als buiten het veld voldoende balans!

Natuurlijk missen wij Davy Klaassen en Davinson Sanchez. Daar stond echter tegenover dat Veltman, Ziyech, Dolberg en Younes maar mooi op het Amsterdamse nest bleven. Er is al veel over gezegd en geschreven, maar in mijn ogen is dat het juiste beleid. Aangevuld met al die talenten die op doorbreken staan en de komst van sterkhouder Huntelaar zou je zeggen dat er ingrediënten voldoende zijn om een succesvol seizoen te draaien.
 
Toch voel ik mij genoodzaakt om nu begin oktober al de noodklok te luiden, door het ontbreken van mentaliteit, net als bij Oranje dus. Elke voetballer die aan de aftrap staat, heeft zin om tegen de bal aan te trappen. Ik heb het dan ook niet over moedwillig verzaken. Wel over het ontbreken van de wil om te winnen, met het mes tussen de tanden het veld op te gaan en negentig minuten lang geconcentreerd te voetballen. 

Vandaar deze oproep: vanaf heden graag - te beginnen tegen Sparta komende zaterdag - bloed aan alle vier de palen, bij wijze van spreken een ambulance op ieder hoek van het veld. Aanvallen, aanvallen, aanvallen - en als dat niet lukt - nog een keer aanvallen!

Een overeenkomst willen wij niet; wij willen niet net als Oranje op mentaliteit de boot missen. Wij willen kampioen worden en de beker winnen.

Reacties