Zelden ben ik met zoveel plezier van en naar de JC Arena gefietst.

Ik moet nog regelmatig aan de oefenwedstrijd AFC - Ajax denken, in juli, voorafgaand aan dit seizoen. Het werd 2-2. Ajax speelde als Duracellkonijnen en liet de succesvolle counters van AFC voor wat ze waren. Met open mond zal ik een groot deel van het potje langs de kant hebben gestaan. Al die jaren De Boer hadden me op dit soort voetbal niet voorbereid. De spelers overduidelijk ook niet.

Ook in augustus, voor het echie, ging het moeizaam. Thuis tegen Willem II en Roda niet winnen klinkt in dit paasweekeinde nog bizarder. Het gebeurde. Toch stonden we niet massaal met witte zakdoekjes te wapperen.

Niet alleen omdat dit totaal geen Amsterdamse traditie is, maar ook omdat velen een beetje moeten hebben aangevoeld waar Peter Bosz mee bezig was. Nog vreemder ergens. Vooral zijn geduld wordt nu, wat mij betreft, beloond. Want wat is het in april 2017 onwijs tof om een seizoenkaartstoeltje in de Johan Cruijff Arena te hebben.

De dappere wijze waarop sc Heerenveen speelde, had ze in september 2016 ongetwijfeld punten opgeleverd. Aanvallend, scherp en weinig ontzag voor de reputatie van de tegenstander. Hun openingstreffer was volkomen terecht. De rest van de wedstrijd toonde hoe goed Bosz sinds AFC-uit zijn huiswerk had gedaan.

Thuis tegen Willem II en Roda niet winnen klinkt in dit paasweekeinde nog bizarder.

De actie van de wedstrijd was wat mij betreft de goal van Sanchez, die volgens de speaker gescoord werd door Viergever. Dat zag ik in de herhaling ook heus wel, maar in eerste instantie was de kopactie van de Colombiaan nog mooier dan zijn befaamde omhaal. Dat het achteraf een assist bleek, doet hier weinig aan af. Een voorzet op een andere verdediger nog wel. Dat kan alleen maar Ajax anno 2017 zijn.

Spits Dolberg scoorde pas de vierde, uit een penalty nog wel. Er zijn mensen die vinden dat je nooit een strafschop moet nemen als je hem persoonlijk krijgt toegekend. Een pokerfacetype als Kasper ontstijgt zo’n wetmatigheid, lijkt me.

Sterker nog. Dolberg mag van mij elke penalty van nu af aan nemen. Zo’n koele kikker gaat nooit bezwijken onder welke druk dan ook. Wederom vierde hij zijn treffer als iemand die bij de bakker een halfje gesneden bestelt.

Dit Ajax maakt me zo blij, dat ik geen enkele aandrang voel om het verder over al die helden uit het verleden – op de tribune – te hebben. Zelden ben ik met zoveel plezier van en naar de JC Arena gefietst. Dan kun je balen van resultaten tachtig kilometer verderop. Je kunt ook denken aan wat er sinds juli allemaal is veranderd. Aan hoe goed Bosz zijn huiswerk heeft gedaan. Aan hoe ontzettend april 2017 het is.

De rest zien – en zagen – we wel.

Reacties