Naar Ajax - Dinamo Kiev nam ik een vriend mee die sinds het begin van de jaren negentig niet meer in Nederland woont. Een voetballiefhebber, dat zeker, maar door carrière, gezin en afstand totaal niet bij met de stand van zaken. Als Urby aan de bal is, begint hij almaar over Regi Blinker. In zijn hoofd speelt Rotterdam nog een hoofdrol. Heerlijk. In rij 11 van vak 112 wordt op stoeltje 12 een compleet andere wedstrijd gespeeld dan op stoeltje 13.
Als je Jan van Halst, Ivan Gabrich, John Jaake, Charisteas, Evander Sno en Peter R. de Vries niet hebt meegemaakt, kun je niet echt voelen waarom een confrontatie tegen Kiev zo belangrijk is. Je kwalificeren voor de Champions League is dan niet meer dan logisch. Vijf van de elf Ajacieden kende mijn vriend overigens nog van het WK van anderhalve maand geleden. Waar gaat het allemaal nog over? Zeker als Ooijer de laatste minuten nummer zes blijkt.
De tragiek is dat Ajax in mijn hart ook nog een grootmacht is, maar mijn verstand weet natuurlijk al jaren beter. Dat past wel bij mijn soms melancholieke aard, maar zo'n hiaat van zeventien jaar moet toch ook goed uitkomen. Kopenhagen, Slavia Praag, moeilijke middagen op Het Kasteel en Woudestein zorgen toch dat een falende Eriksen me meer opvalt dan een fantastische Stekelenburg. In de uitwedstrijd viel de beroerde Oleguer me ook meer op dan de redelijke Suarez.
Ik voel me vaak al belachelijk, omdat ik zoveel tijd, geld, energie steek in iets waar ik totaal geen invloed op heb en als ik mijn vriend zie, is minder in dit geval ook meer. Gewoon een spannend potje voetbal, en Ajax zeker van Europa Cup 1-voetbal tot de kerst. Duidelijk en ongecompliceerd.
De volgende dag sms ik hem de uitkomst van de poule-loting, hij lijkt teleurgesteld en ziet de kansen op de vijfde belangrijkste cup slinken. Maar het is natuurlijk juist fantastisch om een zware poule te loten als je toch bij voorbaat kansloos bent voor de finale.
Nu maar hopen dat Jol komend weekend een wijs besluit neemt over Erikssen en Oleguer, vanaf stoeltje 12 gezien zou ik ze niet meenemen naar Doetichem, maar gelukkig ga ik er niet over. Wijzer is het om een paar jaar het allemaal niet meer zo te volgen, maar dat is helaas geen optie.
Mooi stukkie, Oleguer is inderdaad niet echt belangrijk meer, zeker niet sinds de komst van Ooijer als ervaren man. Eriksen is in ontwikkeling, geef hem nog even...
@QBAJAX
Als jij Ooyer zo makkelijk accepteerd heb je vast de laatste jaren het Ajax voetbal niet meer gevolgd.
Voor mij blijft hij :
Persona non Grata.
Wat wil je dan nu hij er is? Helemaal nooit laten spelen? Was jij ook degene die hem uitfloot toen hij inviel in de wedstrijd tegen Roda JC? Natuurlijk heeft hij dingen gezegd en gedaan die voor een Ajacied niet kunnen, maar toch zal ik hem accepteren, hij is ondanks alles een ervaren, bruikbare, verdediger.
Ik ben het niet met je eens over Eriksen. Die jongen speelde inderdaad niet goed, maar in andere wedstrijden heb ik hem fantastisch zien spelen. Dus om hem nou op eén wedstrijd af te rekenen.
Tuurlijk is Eriksen een leuke goede voetballer JORDY-AFCA. Met mijn opmerking wilde ik alleen aangeven dat je als supporter vanalles op emotie kan zeggen, lekker kankeren zonder gevolgen. Gelukkig heeft hij met zijn goal zondag mijn ongelijk getoond.
Naar Ajax - Dinamo Kiev nam ik een vriend mee die sinds het begin van de jaren negentig niet meer in Nederland woont. Een voetballiefhebber, dat zeker, maar door carrière, gezin en afstand totaal niet bij met de stand van zaken. Als Urby aan de bal is, begint hij almaar over Regi Blinker. In zijn hoofd speelt Rotterdam nog een hoofdrol. Heerlijk. In rij 11 van vak 112 wordt op stoeltje 12 een compleet andere wedstrijd gespeeld dan op stoeltje 13.
