De Schült en zijn vriend 2009

Columns Door: Herr Schültenbrau op 15 jan 2009

Op de vraag of het comazuipen mij de afgelopen maand te veel werd, kan ik louter afwijzend reageren. Niet in de zin van 'ik kan inmiddels wel wat hebben', maar meer op de manier van 'ik heb even lekker meegedaan met de winterstop'. Dat beviel aardig moet ik zeggen. Inmiddels staat het jaar 2009 al een tijdje op m'n deurbel te drukken. Komend weekend moet ik wel opendoen, dan reizen we immers af naar Nijmegen voor de wedstrijd tegen NEC. Ik ben er klaar voor.

Omdat ik de rotste niet ben laat ik 2009 vast even binnen en stel me, zoals het een gentleman betaamt, netjes voor. Ik moet zeggen, 2009 zit vol ambitie, dat wordt me direct duidelijk (hij had z'n jas amper opgehangen), al probeer ik hem wat te remmen in zijn grootse plannen. Grote praatjes kunnen je in de nabije toekomst ten slotte flink onderuit halen, waardoor je vervolgens - weer - het lachertje van Nederland bent. En dat willen we niet.

Ik geef hem de koffie-of-thee-keuze. Als hij mij echter diep in de ogen kijkt, verzoekt hij me of ik hem niet meer voor de gek wil houden gedurende de rest van onze eerste ontmoeting. Ik pak twee flesjes Heineken en 2009 vervolgt het gesprek. Of ik Robbie Wielaert ken? Nou, kennen, kennen. "Robbie is bij mij nog nooit op de bier geweest," luidt mijn antwoord, waarop het nieuwe jaar trots lacht, waaruit blijkt dat hij zich realiseert dat hij zich in een bevoorrechte positie bevindt. "Robbie kon niet meer met de vader van Munsterman door een deur waardoor de arbitragesituatie onwerkbaar werd," licht 2009 mij in. Na een geacteerde frons doe ik alsof ik het begrijp.

Vorig jaar beleefde ik een soortgelijke dag met 2008. Dat was echt een zuiper. Die vroeg niet subtiel om een pilsje; die wilde het krat naast z'n stoel hebben. Ik heb het geweten. Een jaar lang welteverstaan. Eigenlijk tot het moment dat 2009 voor m'n deur stond en ik met een kater opendeed.

Of 2009 ook Elia naar Amsterdam haalt wil de schijnheil nog niet vertellen. Ik dreig met het weghalen van z'n biertje, waarna hij vervolgens dreigt met een klotejaar. Mmm.. Dat moet ik niet hebben. "Zal ik er vast eentje naastzetten?" 2009 is zich bewust van het feit dat de voorgaande jaren Amsterdam weinig vreugde hebben bezorgd en hij lijkt daar wat aan te willen doen. Mits de Ajacieden zich zelf ook inzetten natuurlijk, en de supporters ook. 2009 houdt van wisselwerking en oogt verder akelig onpartijdig.

Ik stel het nieuwe jaar nog één vraag: "Onpartijdige vriend, zelfs als je de shirts van alle Eredivisieclubs even mooi vindt, dan zal het shirt met drie kampioenssterren erop de allermooiste zijn, toch?". 2009 trekt een zo'n objectief mogelijk gezicht, even vind ik hem op een journalist lijken, bah. Geen mens is ten slotte objectief. Een jaar daarentegen... Uiteindelijk zwicht ook 2009 en vertelt-ie me dat een Ajax-shirt met drie sterren erop werkelijk onweerstaanbaar is, bijna goddelijk. Tot m'n spijt constateer ik dat de biertjes wat extra emoties in hem hebben losgemaakt, waardoor hij zwichtte voor m'n vraag. Toch weer die alcohol...

2009: een boeiend jaar, zoveel is nu al duidelijk.