In tegenstelling tot AZ uit en FC Utrecht thuis was het temperatuurtje in het Volendamse Kras Stadiondeze zondag uitstekend, lekker zelfs. Het zonnetje, gericht op het Ajax-uitvak, transformeerde de slechte, saaie, rotwedstrijd tot een uitstekende gelegenheid om uit te brakken van de Goedheiligmanverplichtingen van het afgelopen weekend. Stiekem heb ik wel wat met Volendam. Dat pittoreske stadionnetje middenin een woonwijk, waar het thuispubliek vijf minuten voor aanvang van huis gaat om bij het eerste fluitsignaal toch tijdig met koffie en een broodje op de plek te zitten. Het kan nog, gelukkig. Geen rivaliteit ook tussen beiden. Volendam mag blijven.
Allereerst wil ik alle Ajacieden even meenemen naar mijn pakjesavond, die gisteravond (afgelopen zaterdag) plaatsvond bij mijn familie; bij mijn oom en tante die hun huis (gelegen in een gehucht nabij Arnhem) hiervoor beschikbaar stelden. Alles eerst gezellig en leuk, totdat ik m’n tweede en tevens laatste pakje kreeg.
Een leuk gedicht ging aan het cadeau vooraf, een paar serieuze tonen erin, maar rijmtechnisch prima en verder gewoon oké. Totdat ik met uitpakken begon. Ik zal eerlijk zeggen; ik had totaal geen idee of vermoeden van hetgeen ik luttele seconden later zou aantreffen. Gelukkig. Zo zou ik zeggen. Ik zette m’n vingers tegen de papierrand en scheurde enigszins nonchalant de vellen van het pakje, overigens niet in één keer, waardoor de aanwezige familieleden niet direct zagen wat mij woedend maakte.
Wat ik zag typeer ik als trappen onder de gordel: scoren met een handsbal in buitenspelpositie na een overtreding te hebben begaan: of als doorgaan met slaan/schoppen nadat de scheidsrechter het spel stillegde (check op Youtube de K1-wedstrijd tussen Remy Bonjasky en Badr Hari van dit weekend): of als een mes in de rug. Aanvallen van achteren. Ben ik duidelijk? Wat ik zag was het PSV-logo. Ik flikkerde het verder ongeopende pakje opzij en meldde in duidelijk Amsterdamse taal dat zo’n geintje geen leuk geintje is.
Na wat gedram van de andere aanwezigen haalde ik de rest van het papier eraf, maar elke Ajacied kan zich mijn gelaatsuitdrukking op een avond wat een feestavond zou moeten zijn voorstellen. Een onschuldig logo was oké geweest, maar bepaalde logo’s kun je daar niet voor kiezen. Het Philips-geval bijvoorbeeld niet. Dat moet je weten als je zoiets doet. Had Vitesse genomen ofzo, dan had ik het gewoon als grap gezien. Of bijvoorbeeld FC Volendam, die hebben vast wel wat merchandise. Ik voelde me als een getergde stier met drie spiesen in z’n rug, briesend, terwijl hij bloedt in een uitverkocht Spaans stadion terwijl er een leernicht met een rode lap voor ‘m staat te zwaaien.
Een onvolwassen reactie? Dan maar. Ik reageerde zonder acteerwerk. Wat het was? Een PSV-opbergdoos, om m’n Ajax-dingen in te leggen…
Verder was het gezellig hoor. Maar ik ben nog aan het bedenken hoe ik het PSV-kreng optimaal kan laten verdwijnen. Met een aansteker kom ik een eind, maar als er iemand een beter of origineler idee heeft om het stuk ellende weg te werken hoor ik het graag. Ik ben bereid om het te filmen en de tipgever een dvd’tje met daarop het bewijsmateriaal toe te sturen.
Owja, Volendam. Tja, als we zo spelen wordt het kampioenschap een lastigheid. Gelukkig hebben we vandaag drie punten gepakt waardoor nog steeds alles mogelijk is. Maar, we speelden tegen de hekkensluiter; een club waarover we normaliter niet nadachten. Nu gaat Ajax twee dagen op ‘trainingskamp’ bij een amateurclub om de miljonairs te laten wennen aan kunstgras. Toch was het een leuke dag, bij het andere oranje.
En natuurlijk Daley, dat was vandaag het allermooiste. Een heuglijk moment voor elke Ajacied denk ik. Want ik zie in hem een hele grote. Lekker brutaal meteen; jongens aansturen; bepalend zijn. Zonder op z'n pa zijn faam mee te liften. Ik heb genoten in Volendam; voortreffelijk uitbrakken daar.
Die P-doos is een regelrechte belediging, hele wrange onmenselijke humor. Jammer dat je zo reageerde want nu hebben ze toch hun lol...
In de fik met dat ding en uitstrooien op het 010 veld.
In tegenstelling tot AZ uit en FC Utrecht thuis was het temperatuurtje in het Volendamse Kras Stadion deze zondag uitstekend, lekker zelfs. Het zonnetje, gericht op het Ajax-uitvak, transformeerde de slechte, saaie, rotwedstrijd tot een uitstekende gelegenheid om uit te brakken van de Goedheiligmanverplichtingen van het afgelopen weekend. Stiekem heb ik wel wat met Volendam. Dat pittoreske stadionnetje middenin een woonwijk, waar het thuispubliek vijf minuten voor aanvang van huis gaat om bij het eerste fluitsignaal toch tijdig met koffie en een broodje op de plek te zitten. Het kan nog, gelukkig. Geen rivaliteit ook tussen beiden. Volendam mag blijven.
