De schaduw

Columns Door: Hans Plaisier op 4 nov 2008

Schaduw Schuin achter het doel, net achter de reclameborden, zit hij met een pen in zijn hand de wedstrijd de observeren. Op zijn been ligt een blocnote, maar het is te ver weg om te zien of hij er al iets op geschreven heeft. Hij werpt zijn blik constant op het spel. Wachtende op dat ene moment.

Niet alle spelers hebben een hechte band met hem. Toch moet dat niet moeilijk zijn. Zijn uiterlijke kenmerken versnellen het proces naar onvoorwaardelijke broederliefde. De laatste Ajax-Johnny had 'de klik' wel. Nadat Johnny weer een van zijn doelpunten had gescoord, rende hij tot achter het doel en omhelsde de teammanager van Ajax. Enkele seconden waren ze verbonden en deelden ze elkaars liefde voor deze mooie club.

Zo'n reactie laat heel veel zien. Zonder dat er gesproken is, kan er worden gevoeld dat David Endt meer is dan een fantastisch schrijver. De man die vele boeken en teksten schrijft over Ajax is ook een geweldig mens. Sinds mensenheugenis is hij met Ajax verbonden en eigenlijk ook niet meer weg te denken. Dat is nog veel belangrijker dan die geweldige ervaringen die hij op papier weet te zetten.

Over tien jaar hoop ik opnieuw naar beneden te kijken. Daar op die plek schuin achter het doel, daar zit hij dan nog steeds. Zijn donkere bos haren, zijn blik geen seconde van het veld. Rustig schrijvend in de schaduw van de menigte.

Tot op dat moment er weer uit het niets een nieuw talent vol passie en vreugde in zijn armen de liefde voor Ajax deelt.