Een Spa wit-rood-wit

Ze liepen allemaal langs: Cvitanich, Aissati, Sulejmani en jawel, ook Oleguer. Aardig rijtje zo was mijn indruk. Vooral die Dario (Cvitanich), die liep te geinen en had aanzienlijk veel lol. Dat kereltje heeft het Amsterdamse in zich: klein, brutaal, behendig en was nog trots op z'n shirt ook. Of ‘t wat wordt op de grasmat valt te bezien, maar z'n training was oké.

Sowieso was de sfeer rondom de training positief. Natuurlijk, iedereen hoopt, opnieuw. ‘Dit jaar dan maar', weet je wel. Je gaat als supporter immers nooit op negatieve wijze een nieuw seizoen tegemoet. Alsnog was gistermiddag anders. Er gebeurt wat, overigens ook bij de spelers. Die staan ineens tegenover Van Basten en Bergkamp. Dan luister je wel. Iedereen die ik tegenkwam is bereid om alles te doen voor een derde kampioensster, zonder alleen te roepen dat PSV zonder Gomes niets voorstelt. Dat is goed.

Na de training nam m'n kater het heft in handen waardoor ik een terrasje Soccerworld voorbij liet gaan. Mythos en Zorbas zijn vanaf nu trouwens weer gewoon Heineken. En de halfgare Griekse beeldbuis (tv gaat te ver) waarop ik de afscheidswedstrijd van Stam keek, is vanaf nu weer gewoon het stadion, uit of thuis (dacht overigens eerst dat die tv in Griekenland het begaf, later bleek dat het in Zwolle dusdanig regende dat ‘t kunstgrasveld op een springkussen leek).

Kortom, ik ben d'r weer en ik heb er zin in. Maar ik ga nu eerst even ergens een Spa Blauw scoren, hoewel de kater van vorig seizoen inmiddels wel weg is...

Share |

Er zijn nog geen reacties geplaatst.