Voetbal is weer van ons

Columns Door: St-Een op 23 jun 2008

Hebben we toch nog gewonnen. De Europese titel Opportunisme is voor de zoveelste keer met glans binnengehaald. Hulde aan de kuddedieren. De uitschakeling scheelt in ieder geval 10.000 keer Wolter Kroes, vrachtwagens met die irritante ongekamde Oranje-smurfen en tenenkrommende analyses van gepensioneerde huisvrouwen in de bus. Alle schaatssupporters kunnen weer verder carnaval vieren in Thialf en de knuffelbare korfbalmeisjes mogen zich weer verheugen op hun jaarlijkse uitstapje naar Ahoy'.

Ik ben een leugenaar als ik stel dat de prestaties van het Nederlands Elftal me niets doen als oer-Ajacied. Ik juich en huil net zo hard als de buurman. Maar het portie ongegeneerde zelfoverschatting dat de tijdelijke voetbalsupporter zich keer-op-keer meester maakt, kan mij werkelijk worden gestolen.

Successupporters en gloryhunters; we kennen ze bij Ajax maar al te goed. Ze zitten nu in Alkmaar of ondertussen alweer in Eindhoven op de tribune. De successupporters van het Nederlands elftal zijn zo mogelijk nog een graadje erger. Zolang het allemaal goed verloopt, lopen deze figuren voorop in de polonaise. Bij mindere resultaten wordt het echter muisstil. Of was het stadiongeluid bij Nederland-Rusland alleen op mijn televisie uitgevallen?

Waar waren de door de Zwitsers bewierookte oranjefans die altijd achter hun ploeg blijven staan? Zij waren nergens en zullen komende winter weer met bossen penen op het hoofd naar het schaatsen gaan. De kans op nationale winstpartijen is daar immers immens groter. Vraag ze dan niet meer naar Arsjavin. Ze zullen hem niet kennen en in het gunstigste geval betitelen als een nieuw talent op de 500 meter sprint.

Zo heeft de uitschakeling van zaterdag ook een positief punt. Want voetbal is na Nederland-Rusland weer gewoon van ons. Marco gelukkig ook.