In de penarie

Momenteel verkeer ik in Londen om de huur van mijn pasgeregelde appartement stop te zetten. Tja, aan een trainer alleen hadden ze bij Fulham niet genoeg. Hun supportersvereniging zocht nog een getalenteerde columnist, zodoende. Zij beloofden me meer kratjes per maand dan ik hier bij Ajaxlife krijg. Ik ben geen broodvoetballer, maar een biercolumnist. En toen ik m’n handtekening al op het contract had staan, ging Rik van den Boog Martin Jol er ineens van overtuigen toch bij Ajax te blijven. Zat ik daar voor lul in dat regenachtige Engeland. Gelukkig stellen contracten in de voetballerij niet zoveel voor en was Ajaxlife genadig, waardoor u mij hier weer treft.

Maargoed, ik had mijn huis in Amsterdam reeds opgezegd en was dus plots terug in Nederland. Bepaald niet handig en daarom heb ik direct wanhopig naar een woonplaats moeten zoeken. Werd ik ineens opgebeld met de mededeling dat ze ergens in Rotterdam nog wel iets goedkoops hadden (ik moest mijn Londense contract namelijk zelf afkopen).
Normaliter zou ik nog niet dood in die stad willen aanspoelen. Maar toen dat gezegde werkelijkheid dreigde te worden besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken. En om iets bij te verdienen stond ik af en toe achter de toonbank van één of ander sportzaakje, ergens in Kralingen. Vreemd genoeg vlogen er de laatste dagen regelmatig bakstenen door de etalageruit. Rare figuren daar.

Ik schrijf inmiddels weer en ik logeer tijdelijk bij vrienden in Amsterdam. Een fikse vooruitgang kan ik u melden. Na een kleine week in de havenstad werd ik namelijk compleet depressief. Serieus, die Euromast begon eruit te zien als de ideale locatie voor het Ter Land, Ter Zee en in de lucht-onderdeel ‘skydiven zonder parachute’ en dat was voor mij het teken om daar per direct en voor altijd te vertrekken. Ik stond ooit bij een concert urenlang naast een bassbox van 1000 watt, waardoor ik de complete daaropvolgende week een pieptoon in m’n oren had. Datzelfde gevoel heb ik nu weer, alleen dan met de eu-klank.

Dus, om te vieren dat ik weer in de hoofdstad verkeer, besloot ik gisteravond naar de wedstrijd in de Arena te gaan. Effe een vijf-nulletje meepakken tegen FC Gyros, dat idee. Krijg ik me toch een pot tzatzikivoetbal voorgeschoteld. Onvoorstelbaar. En die spelers blijven maar roepen dat ze het allemaal zo snel mogelijk wilden afmaken, dat ze honderd procent gefocust waren en dat het nu al de wedstrijd van het seizoen was. Waarom dan 1-1? Of is dat een vreemde vraag?

Dat alles bij elkaar opgeteld zorgde voor mijn columntitel. Met als enige pluspunt mijn terugkeer in Mokum. En dat u dit weer kunt lezen hier, maar of ik dat moet bestempelen als pluspunt? Hoe dan ook, u bent nog (steeds) niet van mij af en ik hoop volgende week woensdag(avond) met u te kunnen proosten op de volgende voorronderonde.

De Mokumse groetjes!

Herr Schültenbrau

Share |

30 juli 2010 07:25 | qbajax 

Reacties : 1119

Mooi stuk, blij dat je weer uit die havenstad weg bent, jammer dat je zo'n barre wedstrijd heb gezien.

31 augustus 2010 09:35 | kattie 

Reacties : 1

Ik heb al een seisoenkaart van 477,50.en dan nu nog eens 229.71 voor je eigen plek ik vind dit absurt,dit komt mij op 707.21 euries Dan maar kijken naar eredivisie live 10 weken voor 10 euro.