The great white Schült

Columns Door: Herr Schültenbrau op 17 jun 2010

Sorry dat ik al twee weken niks van me heb laten horen, en mijn laatste bericht de heenreis naar Zuid-Afrika betrof. Want nee, ik ben niet neergestort. En ja, ik heb dusdanig veel meegemaakt dat ik eigenlijk nu pas denk aan een columnvormige update. Zodoende raadpleeg ik nu de pc in de hotellobby van mijn onderkomen in het ijskoude Johannesburg.

Ik neem u even mee terug in de tijd. Naar zaterdag een week geleden (5 juni) om precies te zijn. Na een korte nacht van vrijdag op zaterdag in Johannesburg (tussenlanding), een Irish coffee bij mijn eerste Zuid-Afrikaanse ontbijt en een relatief korte doorvlucht naar Kaapstad, ging het avontuur voor mij eindelijk beginnen. Nog voordat ik in Kaapstad mijn hotel bereikte, bleek mijn fototas echter al gejat te zijn, wat mijn humeur niet geheel ten goede kwam zoals u zult begrijpen.

Maargoed, dan maar geen foto's. Mijn week in Kaapstad had niets met het WK te maken; maar dat maakte het niet minder leuk. Zo ben ik maandag 7 juni met Monsieur Exportbier en onze gids, die voortdurend met ons meereist, naar het plaatsje Gansbaai gereden, op ongeveer een uur van Kaapstad. Daar stond mij een bizarre verrassing te wachten; namelijk een zogenaamde sharkdive. Sjawel; de heren vonden het lollig om De Schült in een kippengaaskooi het oceaanwater in te flikkeren om even een ecologisch babbeltje met Jaws himself te maken. Gemoedstoestand vooraf op de boot: bang! Angst alom. Een hartslag van 180, maar uiteindelijk mijn mooiste ervaring ooit. Wat een kick om zo'n great white recht op je af te zien komen.

Verder heb ik nog veel meer van Kaapstad gezien. Maar dat waren louter de standaard toeristische dingen, die overigens wel leuk en mooi waren. Precies een week geleden vloog ons clubje terug naar Johannesburg en kleurde onze trip meer oranje. Werd het begrip voetbal weer een centraal thema. Doordat we een uitstekende gids bij ons hebben, was het mogelijk om enkele dagen in het South-West Township (Soweto) te vertoeven. Ook 's nachts. Soweto staat bekend om de armoede en criminaliteit, maar is dusdanig groot dat het niet in elk gedeelte even gevaarlijk is voor bierdrinkende Ajax-supporters. Zodoende sliepen wij in een van de betere hotels van Soweto, maar konden we wel goed de sfeer van het township proeven.

En ik moet eerlijk zeggen; Soweto heeft mijn hart gestolen. Ondanks de armoede en de uitzichtloze situatie zijn de mensen er hartelijk en vrolijk. En, voetbal is hét magische toverwoord. Tijdens een citytrip in Johannesburg heb ik een aantal voetballen gekocht, en die bij terugkomst uitgedeeld aan kinderen op straat. Echt, ik heb in mijn leven denk ik nog nooit mensen zo blij gemaakt. Dat maakte mij, als zuipende flierefluiter, zelfs bewust van mijn bevoorrechte positie.

Door die geweldige ervaring in Soweto, kon de wedstrijd van het Nederlands elftal me eigenlijk veel minder schelen. Sowieso dat hele corrupte WK; er zijn miljarden dollars gespendeerd aan hypermoderne stadions, terwijl het voetbal in sommige steden totaal niet populair is en er miljoenen mensen in krotten leven en op een houtje moeten bijten. Dat gaat er bij mij slecht in. Vooraf las ik er wel dingen over, maar het maakt veel meer indruk als je zoiets zelf ziet en meemaakt.

Owja, en fuck die FIFA-sponsorreglementen! Geen shirts, petjes of bier van andere merken toegestaan in en rond de stadions, en daarom een dwangbevel voor dat niet-te-zuipen Budweiser. Amerikaans slootwater. Liep ik met m'n Amsterdamse kwaliteitsbier. Inleveren maar! Gelukkig konden ze mijn ervaringen niet meer afnemen. Al zou het me werkelijk niets verbazen als de FIFA daar ook iets op probeert te vinden...

Herr Schültenbrau