Wij gaan nie verliezen nie!

Columns Door: Thijs Nabben op 11 jun 2010

Eindelijk! Die vermaledijde verkiezingen zijn voorbij. Hypotheekrenteaftrek, bezuinigingen, leuk en aardig allemaal... maar wie zit daar nu op te wachten? Niemand. Het gaat om de hamstring van Robben, de twitterdrang van Elia en de vraag hoe we het Vuvuzela-geweld kunnen beteugelen! Het WK komt er aan en we kunnen eindelijk met al onze oranjegeverfde neuzen dezelfde kant op wijzen. Het einddoel: de wereldtitel voor Oranje.

Het is natuurlijk al zonneklaar dat het Nederlands elftal wereldkampioen wordt, maar het is juist wel leuk om vooruit te blikken op al die andere zaken die een wereldkampioenschap voetbal zo mooi maken.

Voor elke rechtgeaarde voetballiefhebber waren de voorbereidingen natuurlijk al een tijdje in volle gang. Ik heb zelf inmiddels 443 toto's ingevuld, en zeker met de toto van de Schubbekutteveense Courant verwacht ik hoge ogen te gooien. Soms weet je van gekkigheid niet meer wat je moet voorspellen. Het aantal gescoorde doelpunten, welke speler er als eerst een permanente gehoorbeschadiging oploopt dankzij het gebrul der vuvuzela's en welke Noord-Koreaan ontsnapt uit het trainingskamp om onder het juk van Kim-Jong-il uit te komen. (Gratis tip: gok altijd op Kim. Of Lee.) Uiteraard heb ik in elk van mijn 443 toto's Nederland wereldkampioen laten worden. Ik heb al enkele dubieuze figuren gezien die kansloze landen als Spanje en Brazilië laten winnen. Afvalligen of landverraders? Zo zou ik ze niet willen noemen, maar betreurenswaardig is het gebrek aan vertrouwen in ons vaderland wel!

Qua voetbal wordt die hele poulefase natuurlijk een eitje. Denemarken heeft al z'n hoop gevestigd op Tomasson, die al twee jaar niet meer scoorde voor de nationale ploeg. Japan scoort in de voorbereiding altijd in het verkeerde doel en hoe sterk Kameroen is maakt natuurlijk niet uit, aangezien we dan al lang en breed met twee benen en een glas bier in de achtste finales staan. 'Helemaal niets voor Denemarken', 'Takeshi Okada neem je rotzooi mee' en "het zijn maar kuuutttt-vuvuzela's!" zullen langdurig door de straten van Johannesburg, Durban en Kaapstad galmen. Op een slof en een oude voetbalschoen.

Wat misschien ook wel interessant is om te kijken hoe onze taal verrijkt wordt met uitdrukkingen die direct of indirect met het WK van doen hebben. "Twitterverbod" kennen we al, maar ik verwacht meer. Tom Egbers die een Jabulani-vraag stelt aan Co Adriaanse. (Een Jabulani-vraag is een vraag waarvan we geen idee hebben welke richting de vragensteller nu precies uit wil)
Adriaanse die niet rept van woonerfvoetbal, maar het heeft over sloppenwijkvoetbal. Dat is voetbal waar geen enkele structuur in zit en waar het verder allemaal armoe troef is. Wanneer je vriendin door het commentaar van Evert ten Napel heen zeurt over het feit dat ze graag naar Sex and the City wil kijken, noem je dat een vuvuzela-opmerking. Een hinderlijk geluid, je hoort immers toch niet wat ze zegt buiten een monotoon 'meuuhhhhhh'.

Eigenlijk is er maar één nadeel aan een WK, en dat is de hoeveelheid domme opmerkingen die je constant om je heen hoort. Het is misschien wat flauw om hier een bepaalde groep voor aan te wijzen, maar ik wil ze toch even noemen: vrouwen. 'Italië wordt wereldkampioen, want die Messi is zo goed!' en 'Ach, dat Brazilië wordt toch helemaal niks met Maradona aan het roer!' zijn nog te overzien. Je knikt meewarig ja, want je hebt geen zin om die onwetende heidenen uit te leggen hoe het allemaal zit. Vervelender is het wanneer je straks naar Nederland-Kameroen zit te kijken, dat eindigt in 1-1 en er direct zo'n schaapje begint te kirren van 'jippie, penalty's!'. Om nog maar te zwijgen over het 'Oh, ik vind die Van Persie toch zo'n lekker hapje!'. Niks daarvan! De enige lekkere hapjes op dit hele WK komen uit de frituur, die bij voorkeur bediend wordt door de onwetende vrouw. Anderhalf uur bij dat ding blijven staan, en de frituur mag alleen verlaten worden om de mannen (naast de lekkere hapjes) koud bier te brengen. En niet door het beeld lopen. Het moge overigens duidelijk zijn dat mijn vrouwelijke landgenoten mét voetbalverstand zich niet aangesproken hoeven te voelen.

Dit wordt een mooi WK, en ik heb er zin in. Algerije - Slovenië, Nieuw-Zeeland - Slowakije, laat al die kaskrakers maar komen! Dit wordt een WK waarin alles eindelijk eens níet gaat verlopen zoals iedereen het vooraf verwacht. Duitsland verliest gewoon in de laatste seconde, Oranje faalt níet in de kwartfinales tegen Brazilië en op 11 juli, in Johannesburg tegen Spanje, bereiken ruim 16,5 miljoen Nederlanders 'the promised land'. Geen schwalbe van Hölzenbein, geen schot tegen de paal van Rensenbrink, geen gemiste pingels, Oranje wordt wereldkampioen. 'Zij die vielen, rezen juichend uit hun graf', en ik doel hier uiteraard op de slachtoffers van het Spaans Beleg in de 16e en 17e eeuw. Het WK-zinnetje van 2010? "Alles sal reg kom". Dit wordt óns WK!