Zomerplannen

En dat ben ik dus verdomme zat. Bier, gedronken vanwege victorie, smaakt duizend keer lekkerder dan het gerstenat dat vanwege verwerking of verdriet geconsumeerd wordt; dat smaakt zoals Oranjeboom (lees: extreem goor).

Nu is ‘t alweer bijna tijd voor het WK in Zuid-Afrika. Een Oranje-evenement voor carnavalsvierders, waar ik traditiegetrouw een bloedhekel aan heb. Toch reis ik binnenkort af naar het land van Nelson Mandela, de vuvuzela en Bennie McCarthy. Ik, Herr Schültenbrau, ben namelijk door mijn beste vriend Monsieur Exportbier uitgenodigd om mee te gaan naar het land waar ‘het’ deze zomer moet gaan gebeuren. Ik veronderstel dat er met ‘het’ in deze bierdrinken bedoeld wordt, iets anders kan ik me tenminste niet indenken. Owja, ik kan ook dat wereldkampioenschapje van dichtbij meemaken. En daar zeg ik op zich geen nee tegen, zo ben ik ook wel weer, hoewel ik me in deze kwestie ongeveer net zo voel als Vurnon Anita; leuk hoor, dat ik in de gelegenheid ben om erheen te gaan, maar wat heb ik er in hemelsnaam te zoeken?!

Omdat ik weleens een paar maandjes compleet onbereikbaar ben, is het enthousiasme van sommige mensen des te groter wanneer ik plotseling opduik (onder het mom van: ‘wow, je leeft nog, vet kewl!’), zo ook bij de beheerders van deze website. Toen ik hen inlichtte over mijn aanstaande Afrikaanse vakantie, werd dat enthousiasme vervolgens dusdanig groot, dat mij gevraagd werd verslag te doen van mijn reis, in columnvorm, op Ajaxlife.nl. Daarbij zelfs Twitter, oftewel; moderne ellende. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik er even over na moest nadenken, maar toen ze zeiden dat er een paar kratjes tegenover zouden staan, kon ik simpelweg niet meer weigeren. Van mijn zwakke plek werd eens temeer schaamteloos geprofiteerd. De inhoud van mijn koffer laat zich nu al raden.

Maar ik vind het leuk hoor, zo’n verslaggeving. Ik hoop dat u dat ook vindt. Echter is het enige aspect wat ik leuk vindt aan zo’n heel WK - als rasechte WK-hater zijnde - de nieuwe serie Panini-plaatjes. Bij het openscheuren van de vele stickerpakjes uit de betreffende collectie, verrekte ik afgelopen weekend zowaar een peesje in mijn duim, die daardoor momenteel ingezwachteld is. Met trots vertel ik nieuwsgierigen over mijn Panini-kwetsuur. Dat heeft verder niemand (en ik heb ‘m niet dubbel ook…)!

Daar gaat dus mijn leventje als anonieme, onbereikbare en ontoegankelijke bierdrinker. Massa’s mensen zullen mijn Zuid-Afrikaanse ervaringen van seconde tot seconde volgen. Anderhalve week voordat het Nederlandse elftal z’n eerste wedstrijd speelt, reis ik af naar Kaapstad, waar ik eerst even ongegeneerd de toerist ga uithangen. Want ja, ik ben er dan toch. Ik beloof alle Ajax-supporters bij deze alvast plechtig dat ik onder alle Oranje-outfits gedurende mijn trip een Ajax-shirt zal dragen. Het wit-rood-wit kan ik immers geen zomerlang missen.

Herr Schültenbrau
Twitter: @schultenbrau

Share |

19 mei 2010 15:36 | steffa94 

Reacties : 467

Met die laatste zin ben ik het meer dan eens!

19 mei 2010 16:28 | Loep 

Reacties : 279

Ik kan ook zo slecht tegen dat Hoempapa-volk wat nu ineens ook naar voetbal gaat kijken! Al die uitbuiters bij winkels en supermarkten, wordt je toch gek van.. Voetbal is er voor de échte liefhebbers!

19 mei 2010 21:29 | Gabri 

Reacties : 964

op zivh doet Oranje me weinig. Als ze ver komen ga je automatisch een beetje mee in de gekte ,maar het rood/witte gevoel en spanning zal het nooit worden