Jawel lieve vriendjes en vriendinnetjes, we bevinden ons in de mooiste fase van het voetbaljaar: De! Apotheose!
Smeergeld, fans in glazen kooien , omgeturnde supporters, alles is mogelijk. Dat de voetbalwereld zo langzamerhand mesjogge is geworden, staat dan ook als een paal boven water. Wat echter nog niet helemaal waterdicht is, is die dekselse derde ster op dat drommels mooie shirt. En dat terwijl ik het nog wel zo overtuigend had voorspeld.
Niet getreurd. Geen paniek en al helemaal niets om je zorgen om te maken. Het aanroepen van natuurwetten mag me dan even in de steek hebben gelaten, gelukkig is daar altijd nog ons geheime wapen: Toby Alderweireld.
Nee, geen Siem de Jong in vorm, veelscorer Luis Suarez en al helemaal geen positivo als Pantelic. Toby Alderweireld, het Talent van het Jaar, is de man die ons de titel gaat bezorgen.
Voor een Belg heeft hij een opvallend grote mond. Normaliter hoor je Belgen niet. Deze fijne jongen echter, grijpt iedere mogelijkheid aan om in de media iets over de tegenstander te roepen. Vorige week was het Feyenoord, deze week is het Twente.
Nou ben ik normaal gesproken niet zo gecharmeerd van dit soort uitspraken. Ik vind het ook helemaal geen Amsterdamse bluf, zoals velen dan zo vaak zeggen. Ik vind het eerder een beetje dom. Maar in dit geval, is het psychologische oorlogsvoering van de bovenste plank.
Bij Twente is dit het moment van de waarheid, de dag des oordeels, het uur U, D-Day en de dag waarop alles samen dient te vallen. Het is het moment waar iedereen op heeft gewacht. Nu komt het er op aan. Alles of niets. De dood of de gladiolen. Eeuwige roem of sterven in vergetelheid. Verdrinken of leren zwemmen.
Inderdaad. Fok ze maar lekker op daar. Maak ze gek van zenuwen en laat ze met knikkende knieën aan de aftrap verschijnen, daar in het Rat Verlegh Stadion. Laat Robbert Schilder (geschorst) en Martijn Reuser, spelers met een witroodwit hart, de peptalk geven. Doe het! Nac, ga in hemelsnaam deze keer écht niet opzij!
Mocht het onverhoopt toch mis gaan, dan wil ik het volgende toch gezegd hebben. Ajax heeft een wonderlijk seizoen achter de rug. Jol heeft het simpelweg fantastisch gedaan. De progressie die we hebben meegemaakt, is in jaren niet vertoond. Oké, het is nog steeds geen Europese top en zelfs geen subtop, maar in Nederland delen we inmiddels weer de lakens uit.
Laten we dat in hemelsnaam niet vergeten. Tuurlijk, we zijn Ajacieden en we streven het hoogste na. We willen die derde ster en we verdienen hem ook. Maar toch, ik vind het het vermelden waard.
Het maakt allemaal niet uit. Komende zondag staat Luis Suarez om 16:30 uur met de Schaal in zijn handen. Het gaat gebeuren. Echt.
Als NAC nu echt zijn werk goed doet kunnen we ze volgend jaar belonen met wat spelers die daar ervaring op kunnen doen.Dit is goed voor beide partijen.
Jawel lieve vriendjes en vriendinnetjes, we bevinden ons in de mooiste fase van het voetbaljaar: De! Apotheose!
