Ik heb een moeder. Ze is voor Feyenoord. Als enige in ons vierkoppig gezin. Dat betekent dat ze het de afgelopen paar jaar niet makkelijk heeft gehad. Dat gaat natuurlijk knagen. Niet alleen bij mijn moeder, maar bij de gemiddelde supporter van een club waar het niet zo fijn draait.
Eind vorig seizoen kwam dat er even uit. Op een doorsnee zondag rond de klok van zeven. Ajax had die dag gelijkgespeeld of verloren, ik weet het al niet meer. Voor Feyenoord gold echter hetzelfde. Toen gebeurde het volgende tafereeltje. Mevrouw kwam wel even vrolijk kijken naar hoe concurrent Ajax het verknalde, maar was vervolgens als de wiedeweerga weg toen Feyenoord moest spelen. Onder het mom van 'ik heb nog werk te doen'.
Op dat moment bedacht ik me dat dat misschien wel symbool stond voor de doorsnee voetbalsupporter. De tegenstander uitlachen. Allerlei ziektes naar het uitvak slingeren. Middelvingertje hier, vuistje daar. Maar snel wegduiken wanneer het ook slecht gaat met je eigen cluppie.
Toen ik er later nog eens aan terugdacht, gaf ik mezelf ongelijk. Ik dacht aan VAK410 en de F-Side die de spelers blijven steunen, ook bij een 0-1 achterstand. Ik dacht aan de sfeer tijdens Ajax - Fiorentina, ik had tot dat moment nog nooit de hele ArenA zien springen. Ik dacht aan de bekerfinale Ajax - AZ, toen alle t-shirts de lucht in gingen.
Ik denk dat daar de nadruk ook op moet liggen. Geen energie en stembanden verspillen aan die verrekte tegenstander. Mede daardoor werd ik dit seizoen blij verrast door het horen van 'Dit is mijn club'. En dan niet na de wedstrijd uit de speakers. Nee, tijdens de wedstrijd. Uit of thuis. Uit de kelen van diegenen die alles overhebben voor hun club.
Wij zijn Ajax, wij zijn de beste, en dat zullen ze weten ook.
Mooiste nummer om te zingen, ook bij Roda uit na de 2-1 gewoon keihard met het hele uitvak. En bij de 2-2 nog harder en de rest van het stadion muisstil, dat is pas genieten
Niets aan deze column toe te voegen. Vorig jaar bij Ajax-Fiorentina in het stadion, en ongelooflijk wat een sfeer. Zelfde ook bij Marseille, ondanks het feit dat we niet door gingen.
Bij Marseille stond ik zelf in VAK410. Ongelooflijk wat een ervaring. Geweldig!
Goede column! Je hebt helemaal gelijk. Ajax - Fiorentina was inderdaad een heerlijke wedstrijd. Stond op 127.. wat een sfeer, nog kippevel als ik eraan denk. Ajax - Marseille stond zowat heel zuid. Want ik stond toen op 427, daar stond driekwart van het vak.. en ook op de andere vakken stonden mensen (ongeveer de helft/driekwart). Ik hoop dat er nog vele wedstrijden mogen volgen met zo'n mooie sfeer!
Sluit me er helemaal bij aan....prachtig.
De spelers mogen trots zijn op hun supporters.
En inderdaad geen energie aan de tegenstander besteden, zeker niet aan 010, en als het zo door gaat, gaat de rest van Nederland dit ook wel zien. Respect!
Bijna helemaal met je eens, al vind ik wel dat je de F-side veel credits geeft. Dat vak steekt toch schril af tegen 410, dat ook voor een mooie sfeer zorgt tegen RKC. Eigenlijk moet het altijd zo zijn als tegen Fiorentina. Elke competitiewedstrijd is belangrijk om kampioen te worden...
Dit is mn club. Mijn ideaal, dit is de mooiste club van allemaal hier ligt mn hart mn vreugt en mn verdriet het kan dooien het kan vriezen we kunnen winnen of verliezen maar een betere club als deze is er niet.
Ik heb een moeder. Ze is voor Feyenoord. Als enige in ons vierkoppig gezin. Dat betekent dat ze het de afgelopen paar jaar niet makkelijk heeft gehad. Dat gaat natuurlijk knagen. Niet alleen bij mijn moeder, maar bij de gemiddelde supporter van een club waar het niet zo fijn draait.
