Rechtsback

Columns Door: Hans Plaisier op 2 apr 2009

Hij heeft zijn naam niet opnieuw uitgevonden maar des te meer kennis van het woord “rechtsback”. De geboren Amsterdammer, gedoopt tot waterman in 1988 is volgroeid tot een volwassen en door iedere aanvaller gerespecteerde verdediger.

Zijn debuut was van grote klasse. Op een mooie middag in Enschede -ruim twee jaar geleden- liep hij in het Ajaxshirt het veld op. Geheugensteuntje: de spits die nu in Madrid zijn kunsten vertoont, liet toen drie keer zijn voeten spreken. Gregory genoot van zijn debuut en de overwinning op Twente. Maar hij genoot vooral van z'n persoonlijke winst. Daar kwam het gevoel, eindelijk Ajacied.

In de twee opvolgende jaren heeft hij persoonlijke hoogte- en dieptepunten mogen beleven. Mooie wedstrijden werden afgewisseld met vervelende blessures. Totdat de grote kale man kwam als rots in de verdediging. Ze konden elkaar goed vinden en Stam leerde hem wat verdedigend werk op het hoogste niveau inhield. Hij kon zich geen betere mentor wensen.

Toen Stam stopte moest hij wennen. Het was tijd om de opgedane kennis in praktijk te brengen… alleen. Maar de ontwikkeling ging beter en beter en het is bijna poëtisch wat zich daar aan die rechtkant afspeelt. Het leek moeilijk zo uit de schaduw van die grote kale man, effe wennen tot zijn gevoel terug kwam.

Opkomen daar aan die rechterkant,
helaas nog steeds geen doelpunt van zijn kant.

Maar na bijna twee jaar daar op de Utrechtse grasmat,
kon hij zijn eerste doelpunt vieren want hij viel deze keer onder de lat.

Dat werd zevenentwintig dagen later beloond,
want door de bondscoach werd hij in zijn debuut tot rechtsback gekroond.

Hij zal nog lang schitteren aan die rechterkant,
zich nog verder ontwikkelen voor Ajax en zijn vaderland.